http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm Freewebs http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4472313 NEDERLANDS:

Zo, ik zit inmiddels weer thuis in Ohio waar het regent en het best koud is. Dat is een hele verandering voor mij. Het geeft ook wel weer een fijn gevoel, lekker in je eigen bedje slapen, rust om je heen, familie en dieren die je gemist hebben. Mijn ervaringen in Mexico waren een top punt van mijn leven! Ik heb kunnen genieten, leren en leven daar in Colima. Hele speciale mensen leren kennen en mogen delen. Het verschil tussen levens situaties mogen ervaren en mensen kunnen helpen die het nou eenmaal niet zo goed hebben. Ik zal even vertellen hoe mijn laatste weekje in elkaar stak.

De laatste week was vooral voor bereiden op mijn vertrek. Spullen in pakken en nog even genieten van het tehuis. De activiteiten en werkzaamheden gingen gewoon door op het tehuis. Ook ben ik druk geweest om de laatste foto's voor het smoelenboek af te maken. Het is gelukkig af gekomen en ik ben heel blij met het eind resultaat. Dus nu is er een foto van elk kind van het tehuis met een verschillende kleur achtergrond voor hun geboorte maand.

Vorige week Vrijdag waren alle vrijwilligers uit genodigd naar de Ranch van Lupita, de directrice van het tehuis. Het was voor ons afscheid, dus we zijn rond een uurtje of 11 vertrokken. Een mooi ritje door de bergen kwamen we bij de ranch uit. Paarden liepen in de grootte lappen weiland te grazen, en we hadden een prachtig uitzicht op de volkaan. Het gaf een heel relaxed gevoel en de omgeving was gewoon heel rustig en mooi! We zaten er vlak bij en hij begon ook nog even te roken. We hebben wat rond gelopen en ik heb zelfs op paarden en ezel rug gezeten.

Maandag was het dan zover. Het grote afscheid!! Ik had verwacht dat dit best moeilijk zou worden, maar het viel allemaal reuze mee. Toch ben je er al een tijdje van te voren er mee bezig dus mentaal had ik me er denk ik wel een beetje op voor bereid. Het was goed zo, een onvergetelijke tijd waar ik mee tevreden was. De kinderen vonden het natuurlijk niet zo leuk dat we weg gingen. Marielle, Marije en Lianne (vriendin van Marije) namen ook afscheid met mij omdat we die dag samen verder zouden reizen naar Guadalajara. Met het middag eten hadden we voor de kinderen taart gekocht. Daar hadden we ook al even gezecht dat het onze laatste dag zou zijn, en al gauw kregen we omhelzingen en bedankjes van de kinderen.

Wat leuke opmerkingen van de kinderen;

"Waneer kom je weer terug?" - Kinderen Maternal
"Ja Annemiek je bent eigenlijk best wel goed in voetbal" - Alexander
"Neem Pinky (de hond) maar mee, stop hem gewoon in je koffer!" - Josue


ADIOS; lieve kindertjes, keuken dames, fluitende Mexicanen, banda feesten, mede vrijwilligers, taxi tripjes, zon, strand, voetbal partijtjes met de grote jongens, zorgzame Pinky!!
Gracias por todo, y estarán siempre en mi corazón!!

Maandag laat op de middag was het dan zo ver. Na het afscheid nemen van de mede-vrijwilligers heeft Ferry ons weg gebracht naar het busstation. Na 2.5 uurtjes in de bus waren we in de avond aan gekomen in Guadalajara. We hebben een hotel gepakt en zijn nog even naar een barretje geweest om wat biertjes te drinken. Al gauw kwamen er oudere mannen op ons af om met ons te dansen. Nee nee, we zijn hier gewoon om lekker te genieten van onze pilsjes en te kletsen. Die Mexicanen snappen dat blijkbaar niet helemaal omdat ze steeds maar weer kwamen, en wij hun nogmaals Nee! zeiden. Toen zijn we maar weer terug gegaan om te gaan slapen omdat ik er om 6 uur al uit moest.

Het is 6 uur s'ochtends en mijn alarm gaat. Even douchen en gauw klaar maken. Marielle kwam er ook al gauw uit om mij gedag zeggen. We zijn naar buiten gelopen en al gauw had ik een taxi. Onze laatste good-byes en ik was op weg naar het vliegveld. Mijn laatste taxi ritje in Mexico en met een Muziekje erbij genoot ik nog even van mijn laatste blikken. 20 minuten later kwam ik aan en heb gelijk mijn koffer ingecheckt. Mijn eerste vlucht was naar Mexico Stad, toen moest ik naar Atlanta waar ik 4 uur moest wachten om door te vliegen naar Detroit. Het is altijd weer een hele belevenis dat vliegen. En ik stond er weer van te kijken hoe je behandeld word. Als een kudde dieren word je bij de Amerikaanse douane behandeld, en mensen zijn heel goed in voorkruipen en hebben totaal geen geduld.
Eenmaal om half 12 aan gekomen in Detroit stond Mama mij op te wachten met 3 mooie rozen en Marijke stond buiten met de auto, al gauw had ik mijn koffer en op weg naar huis. Thuis hebben we nog even gepraat en Papa was ook nog even uit bed gekomen. Toen gingen we maar slapen het was al half 3!

Ja, zo zit je weer thuis.. in het oude ritme. 18 Mei vlieg ik terug naar Nederland omdat ik maar voor 90 dagen als toerist mag blijven. Voor die tijd nog wel even Mama's 50e verjaardag goed vieren! Wie weet wat er next voor mij in de planning staat. Wat het ook is, 't zal wel goed komen en het is altijd weer een leerzame ervaring!

Als slot wil ik iedereen bedanken voor het volgen van mijn verhalen en de leuke berichtjes!
Nu, op naar het volgende avontuur!!

Liefs, Annemiek



ENGLISH:

Well, as I sit here at home again in Ohio it's raining and pretty cold outside. It's quite a change for me. But it also feels good again, being able to sleep in my own bed again, surrounded by quietness, and family and animals. My experiences in Mexico were a hightpoint in my life! I learned how to enjoy and live life in Colima. I met really special people there and was able to share with them. The difference between life styles and being able to help people that don't have such a luxurious life. I'll tell you a little bit about my last week in Mexico.

The last week I prepared myself for the departure by packing my things. The activities and work at the orphanage still had to be taken care of, so I made sure to enjoy my last week. I also spend quite some time to finalize the facebook of the children. I am glad it is now finished, now there is a photo of every child at the Casa with a different color background for their birth month.

Last Friday all the volunteers were invited to Lupita's ranch, for a good-bye trip. We left about 11 am. After a beautiful ride through the mountains we arrived at the ranch. With an incredible view of the volcano and horses that grazed the fields we enjoyed ourselves. There was such a quiet and peaceful atmosphere, really relaxing! The volcano was located nearby the ranch and it even smoked a little bit. We walked around for a bit and before I knew it I found myself on donkey and horseback.

Monday was the big day.. to say my good-byes. I expected it to be more difficult, but I mentally prepared myself for this day. It was acceptable for me I was satisfied with my time there and experienced an unforgettable time. Of course the children didn't like it that we were leaving. Marielle, Marije and Lianne (Marije's friend) also said their good-byes since they were leaving as well. During lunch time we gave the children pie as dessert and we notified them that it was our last day. Quickly children came to give us hugs and gave us many thanks.  

Some cute expressions of the children;

"When are you coming back?" - Children Maternal
"Yeah Annemiek you I'll admit you are pretty good in soccer" - Alexander
"Just take Pinky (the dog) with you, he'll fit in your suit case!" - Josue

ADIOS; children, kitchen ladies, wisseling Mexicans, banda dances, fellow volunteers, taxi rides, sun, beach, soccer matches with the older boys, Pinky!!
Gracias por todo, y estarán siempre en mi corazón!!

Monday the time had come. After my last good-byes to the other volunteers Ferry took us to the busstation. After about 2.5 hours in the bus we arrived in Guadalajara. We got a hotel and decided to grab a beer. We found a local bar where people were dancing so of course soon enough older man came over to ask if we would dance with them. No, no we came to just chill, talk and enjoy our beers. Them Mexicans obviously don't really understand that because they would keep trying, but sadly for them our response would still consist of No! Then we decided to go back to the hotel to hit the hay.

It's 6 am, my alarm rings.. time to get up! I quickly get ready for take off. Marielle soon after wakes up to say her last good-byes. We walked outside and soon after we scored a taxi. After saying bye I was on my way to the airport. My last taxi ride, with some music on the background I enjoyed the last glances of Mexico. About 20 minutes later I quickly checked my baggage in. My first flight was to Mexico City, then I continued on to Atlanta where I had a 4 hour layover to continue on to Detroit. It's always an interesting experience flying! It still amazed me how you get treated like a herd of animals at customs and immigration. People have no patience and they don't know how to stand in line properly.
Once I arrived at about 11:30 in Detroit my mom was awaiting me with 3 beautiful red roses. Marijke was waiting for us outside in the car and not much later I recovered my suitcase and we were on our way. Once we arrived home my dad also welcomed me back home. We talked a bit, and went to bed since it was already close to 3 am!

Yeah, and then you're home, back to the old routine. The 18th of May I am flying back to Holland since I can only stay as a tourist for up to 90 days. But before that we're going to celebrate my mom's 50th birthday, so that should be great fun! Who knows what is planned next for me. Whatever it is, it will be ok and it will be a learning experience.

Finally I would like to thank everyone for following my updates and the various comments that I received!
Now, up to the next adventure!!

Love, Annemiek

]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4472313#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4472313 Fri, 27 Feb 2009 22:13:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4464809 NEDERLANDS:

Zoals de titel zegt, kijk uit waar je voor wenst.
De laatste tijd heb ik daar wat aparte ervaringen mee. We waren afgelopen weekend in Manzanillo en Marielle waren in de zee aan het zwemmen. We zwommen door de golven, dus best leuk. Ik zei toen "Er moet  een grootte golf komen" Nou een paar seconden later werden we totaal onderste boven gemaaid door een flinke joekel van een golf.

Tweede ervaring,

Het is vrijdag 13 Februari, 2009 en Marielle en ik staan bij het kantoor op het tehuis even te kletsen. Francis komt er bij staan en we hebben het over de leuke tijd die we hier hebben gehad in Mexico. Veel dingen gedaan, gezien en beleefd. Alleen geen aardbeving. Dus ik zei voor de grap "Laat maar komen die aardbeving" Al gauw zeiden ze zeg dat nou niet. Die avond zat ik aan tafel en leunde er een beetje tegen aan. Ik zat ondertussen aan de telefoon en het tafeltje en mijn laptop begonnen te bewegen. Al gauw voelde Ines het ook. Het was een kleine aardbeving/ shock. Wel apart om mee te maken zeg!!

Ole nu zal ik even vertellen wat ik de laatste weken heb mee gemaakt.
De eerste week van Februari was Marielle's moeder hier uit Nederland. We hebben ook wat uitstapjes gemaakt. In het weekend zijn we naar Carizalillos geweest. Dat is het meer waar ik al eerder heen ben geweest. Daar hebben we weer paard gereden en lekker genoten van het uitzicht op de Vulcan de Colima en het meer.

De 5e kwam Marijke aan in Guadalajara en ik heb haar daar na mijn ochtend diensten op de Casa opgehaald. Samen met de bus weer terug gereist naar Colima. Vrijdag heb had ik in de ochtend dienst en Marijke heeft mee gekeken/ geholpen in spelkamer 2. Met de middag hebben we de bus naar Manzanillo genomen. Omdat het al best laat in de middag was zijn we maar naar het centrum gegaan om daar een hotel kamer te boeken. Even onze spullen gedropped en zijn we het centrum in gegaan. De haven bekeken en de straatjes bekeken. Toen was het tijd voor een hapje eten in een restaurantje. S' avonds zijn we met wat ander vrijwilligers naar een discotheek gegaan waar we gratis entree hadden met onze mooie buitenlandse kopies. Haha!
De volgende dag zijn we naar Playa Miramar gegaan. Dit licht ongeveer 15 minuten van Manzanillo af. Na veel uur in de zon gezwommen en gelegen te hebben zijn we wat gaan eten en besloten we om weer richting Colima te gaan.
Zondag was een rustig dagje en zijn we hier in Colima naar een winkelcentrum geweest. Best een luxe en het voelt eigenlijk helemaal niet Mexicaans daar.
We zijn nog even naar de bioscoop geweest en toen hadden we het wel weer gezien.
Maandag was het weer een werkweek voor mij dus we zijn met de avond even naar het Centrum geweest.
Dinsdag was een dag vol adrenaline!! Ik mocht nog een keer gratis paragliden dus we hadden besloten om het samen te gaan doen. Super vet dus.
Ik moest eerst nog even werken in de ochtend, maar we hadden om 11 uur afgesproken bij een hotel. Vanuit daar gingen we met een grootte pick-up truck naar de berg La Cumbra. Het was gauw uitpakken want de wind stond goed. Marijke als eerste en ik volgde. Dit keer ging ik een stuk hoger dat de vorige keer door de wind. Op een gegeven moment vertelde mijn piloot dat we 5 meter ophoog gingen per seconde. Wow!! Je voelt het eigenlijk niet, het is heel relaxed vliegen. Maar mijn piloot had toen wat meer voor mij in petto.
Hij zij zo van ben je klaar voor de manuivers? Ik zo jah oké. Hij ging in een keer heel snel van links naar rechts en naar beneden telgelijke tijd. Het was vet gaaf, maar als je me kent hou ik niet zo van achtbanen enz.., dus het was best een ervaring. Al gauw gaf ik toe dat het voor mij wel wat rustiger mog. Geen probleem.
Na een tijdje zijn we in een maisland geland waar Marijke ook was geland.
Een geslaagde dag en Marijke vond het ook gaaf.
Toch apart zoiets.
Woensdag zijn we naar de Feria gegaan in de avond. In het dorpje Villa de Alvarez hier vlakbij waren optochten en heel veel mensen te bekennen. Straatjes stonden helemaal vol met mensen en auto's. We hebben nog even gedanst en genoten van wat biertjes. Toch hebben we het maar niet te laat gemaakt want volgende dag moest ik weer gewoon werken.
Donderdag middag hebben we bij Hotel Maria Isabel aan het zwembad gelegen en Vrijdag ochtend was het weer tijd om Marijke weg te brengen naar het busstation.
Het was een gezellige week samen, en voor haar was het ook een hele ervaring om het verschil te zien tussen arm en rijk hier in Mexico. Ik ben er eigenlijk aan gewend. De eerste indrukken zijn toch anders dan dat je hier 5 maand zit. Het doet me weer denken aan de tijd dat ik hier eerst aan kwam. De verschillen en hoe ik me voelde.

Over 10 dagen zit ik ook in het vliegtuig naar Amerika, dus de tijd gaat nu echt snel. Ik wil er nog even niet over na denken want ik ga de kindertjes hier zeker weten missen. De avondjes voetballen met de grootte jongens en uitgeput rennend paardje spelen voor de kinderen in Maternal. Ik ga hier nog even genieten van mijn laatste werkweek en weekendjes in de zon!!

Hasta pronto,

Besito y abrazo :)
...fotos in gallery 5...




ENGLISH:

Like the title says... be careful what you wish for. We all know this saying. Lately I have experienced some odd moments. While we were in Manzanillo last weekend Marielle and I were swimming, jumping and enjoying the ocean. Small waves came our way and we would swim our way through them. No problem, great fun. I remember saying out loud, "men I really want a big wave to come." Seriously a few seconds later a big wave totally wiped us out. It completely took me down and I tumbled upside down, inside out over the beach of Manzanillo.

Second scenario;

It's Friday February 13th, 2009 and Marielle are having a chat outside by the office of the Casa. Francis comes over and we talk about how she is leaving the next day. We talk about all the fun moments we had here in Mexico. How we seen, did, and experienced so much. But, not an earthquake... so for the heck of it I say out loud " I want a earthquake now." Marielle reminds me of how I should be careful what I wish for. That evening I am on the phone to figure out my flight itinerary and as I lean into the table all of a sudden my table and lap-top start to shake. Holy cow... Ines was sitting in the kitchen with me and she felt it too. It was a minor earth shock/ quake. Pretty rare experience!!

Ole, let me get you up to date with the past few weeks.
Marielle's mom was here in the first week of February, so I tagged along with them in the weekend. Once again we decided to go to Carizalillos. We enjoyed the nice view of the Volcan de Colima and the lagoon itself. Soon we found ourselves on horseback and we raced around the lagoon.

On the 5th Marijke arrived in Guadalajara so after my morning shift I was on my way with the bus to pick her up. Once I met up with her we returned to Colima. Friday morning I had a few shifts so Marijke helped me in playroom 2.  In the afternoon we took the bus to Manzanillo. Once we arrived it was pretty late so we decided to get a hotel room. We dropped off our stuff and took a walk around the harbor and the streets in the center. Soon we were pretty hungry so we got a bite to eat in a nearby restaurant. That night we went to a club with some other volunteers. It was pretty nice to get free entrance... what can I say, foreign beauty helps! Hahaha just kidding.
The next day we went to Playa Miramar. This beach is about 15 minutes from Manzanillo. After laying in the sun for many hours we got something to eat in a restaurant at the beach side and returned home afterwards.
Sunday was a calm day. We decided to go to a shopping mall here in town. It is very luxurious and it doesn't feel like you are in Mexico. In the cinema we saw a movie and soon after we returned home.
Monday was another workday for me so that evening we went to the center of Colima.
Tuesday was a day full of adrenaline!! I still had a free paragliding ticket so Marijke and I decided to go fly.
I had to work in the morning so we met at 11 at a hotel. Soon we took off with a big pickup truck, and we were on our way to the mountain; La Cumbre. Once we arrived they unpacked real quick because the wind was perfect. Marijke went first and I quickly followed. I went a lot higher this time and at one point my pilot told me that we were making altitude 5 meters per second. Wow!! That is quite a bit but the flight is really relaxing and doesn't feel like you are going that fast. My pilot asked me if I was ready for the maneuvers. Sure why not I replied. Quickly we swung from left to right while going down. It was awesome but if you know me I don't really like roller coasters so I asked him to slow down. No problem.
After a while we landed in a cornfield where Marijke also landed.
A successful day.
Wednesday we went to the Feria in a little town nearby; Villa de Alvarez. There was also a parade and the streets were packed with cars and people. After the parade we went to the Feria had a few beers and danced a bit. Soon after we decided to leave since the next day would be a workday.
Thursday afternoon we chilled at the swimming pool of hotel Maria Isabel. Friday it was already time for Marijke to go home so I dropped her off at the bus station really early.
It was a fun week together, and for her it was a different experience. she also got to see the big difference between poor and rich here in Mexico. After being here for 5 months I notice less things because for me it's normal by now. But it reminds me of how I felt when I got here and things I noticed.

In 10 days I am on my way back to the USA, so the time is really flying by now. I don't want to think about it yet because I know I am going to miss the children at the Casa. The soccer matches with the older boys and the games of playing exhausting running horse for the children in Maternal. I am going to enjoy my last workweek and the weekends in the sun for now!!

Hasta pronto,

Besito y abrazo :)
...photos in gallery 5...


]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4464809#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4464809 Sat, 14 Feb 2009 22:08:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4453656 NEDERLANDS:

Even een klein verslagje,

Veel verandering de laatste tijd. Het groepje vrijwilligers word steeds kleiner.
Rianne is vertrokken de 19e en we hadden voor haar nog een surprise afscheids/ tot gauw feestje georganizeerd.
Karin mijn bouwmaatje heeft de 27e voor de tweede keer ook haar gedagjes gezecht. Eind deze week komen er wat nieuwe en inmiddels is Sara, een Amerikaanse ook begonnen deze week.

Het waren een paar drukke weekjes.
Eerst hadden we dus een zandbak gemetseld en de speeltoestellen geschilderd. En vorige week hebben we een heel bouwpakket in elkaar gesleuteld en getimmerd... noem maar op. Marieke had nog geld over van het ingezamelde geld dus ze had een huisje gekocht met schommels, tunnel, glijbaan.. met alles erop en eraan dus.
Drie dagen hebben we flink staan klussen. Eerst hebben we alle onderdelen genumerd en de vierde dag stond het geheel overeind, en we waren dus ook best trots. Dat is hier nogal apart dat twee vrouwen iets in elkaar timmeren laak maar zeggen. De klusjes mannen kwamen al elke keer kijken. Oh jah... dat ziet er wel mooi uit, en stevig ook nog. Hehehe wel grappig!!
Kinderen wouden ook graag helpen maar dat was een beetje lastig, dus ze liepen een beetje in de weg af en toe, en vooral stieken kijken en op het trappetje klimmen. Toen het eenmaal af was vonden ze het helemaal te gek. Ze kwamen uit alle hoeken en gaten.. al gauw zaten er maar liefst 30 kinderen op. Dansend, zingend, en scheuwend gingen ze te keer. Het leek net een house warming party... zonder de alcohol.
Nou ze hebben nu een heel speeltuin. Het is echt beter dan dat het was. Alles ziet er een stuk netter uit, en de kinderen kunnen nu gewoon spelen in plaats van klieren met elkaar. Fijn!!

Verder gaat alles goed hier. Nog steeds gaan de daagelijkse dingen gewoon door. Sport in de ochtend, kinderen naar school brengen, afwassen, spelkamer 1 of 2, kinderen ophalen van school, middageten, afwassen, activiteiten met Maternal, Maternal douchen... en Spaanse les, maar daar ben ik nu klaar mee omdat ik mijn diploma heb behaald!!
Het is fijn dat je toch iets betekend voor de kinderen hier. Ze geven zo veel terug. Een lekkere warme knuffel betekend veel voor hun, gewoon iemand om mee te praten, of mee te spelen.
Ik voel me soms gewoon weer een kind.....


Foto's bevinden zich in album 3, kijk ook even bij mijn videos!! Veel kiek plezier.

ENGLISH:

A little update,

A lot of changes lately. The group of volunteers is slimming down drastically.  Rianne left the 19th and surprised her with a good-bye/ see you soon party.
Karin also said her good-byes for a second time on the 27th. But, there also a few new ones coming at the end of this week and a American girl, Sara also joined our team.

It's been a busy few weeks. Together with Karin we started to build the playhouse for the children of Maternal. Marieke still had some sponsor money left, so she decided to buy a  big playhouse!!
Four days of hard work in the burning sun we put our final touches on the big structure. The first day we put numbers on all the parts. The children were curious while we were building so of course they would try to help and climb on the stairs every moment they could. Also the maintenance crew here at the Casa were surprised that 2 woman were building this in such a short time.
Once it was done the children were ecstatic!!  Soon they came from everywhere and the jumped, danced and screamed from happyness. It was almost like a house warming party, without the alcohol. Hehehe
They love it so much... great that I could be a part of this building process and now the children have more to play with and less time to hit their fellow mates.

Other than that not much news. The daily things go well. Bringing the children to school, playrooms 1 or 2, sport, actividades... randomness, playing with the children. It's great to be a part of these children's lives. They give so much back. A hug means so much to them. Kid games and playing round.  I might feel like a kid again.....


Photos are located in album # 3, also check my videos. Enjoy!!

]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4453656#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4453656 Thu, 29 Jan 2009 18:09:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4444369 NEDERLANDS:


Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen, dus het word hoog tijd. Maar jullie zijn wel even zoet geweest met mijn vorig vrij lang verhaal.
Ik kom net terug van de Maternal om de kleinjes in te stoppen. Ze gaan zo lekker slapen. Het zijn meestal de zelfde broertjes en zusjes die achter blijven. Estrella zat te huilen, maar ik heb haar kunnen troosten en nu slaapt ze lekker. Ik besef wel dat ik de kinderen ga missen... want de tijd vliegt nu echt. Maar daar denk ik nu nog maar even niet over na. Het zal ook wel weer fijn zijn om weer te gaan werken en centjes te verdienen. Het scheeld echt dat alles hier zo goedkoop is voor de "buitenlander."

Nou ik zal even een samenvatting maken van de laatste tijd.

We hebben nog wat uitstapjes gemaakt de tweede week van de vakantie met de overgebleven kinderen. We zijn naar een Tortugario geweest om kleine schildpadjes uit te laten. We hebben geleerd hoe ze leven en ze verstoppen vervolgend de eieren in het zand.
Met de vrijwilligers hebben we ook opknap projecten gedaan op het tehuis. We hebben de speeltoestelen geschilderd. Marieke had gedoneerd geld vanuit Nederland om hier te besteden dus we hebben ook een zandbak gemaakt. Haar vriend Martijn was hier ook voor een tijdje en die heeft ons geholpen. Nou het was leuk dat metselen. Het eind resultaat is ook leuk en de kinderen vinden het geweldig!
Nu aleen nog aan het bauwpakket werken. Marieke heeft een speelhuis met glijbaan en alles erop en eraan gekocht. Het is nogal groot dus dat zal nog wel even duuren.

Deze week zijn we druk geweest met het open podium. Marije en Marielle moesten een groot stage project organizeren voor school. De kinderen mochten vrijwillig mee doen en ze moesten zich bij mij inschrijven. Al gauw hadden we groepjes en de groepjes werden verdeeld aan vrijwilligers. Marielle en ik gingen met Josue oefenen. Josue is een verstandelijk gehandicapte jongen maar ik had hem overtuigt om te gaan zingen. Hij had vervolgens zijn eigen liedje uit gezocht. Estos Celos bij Vicente Ferdandez. Nou we gingen al gauw aan de slag om de text te oefenen. Na zo'n 35 keer te oefenen had hij nog wel moeite om de text te behendigen dus hadden Marielle en ik besloten om mee te doen op het podium.
Donderdag de  15e was het dan zo ver. Iedereen ging zich klaar maken. De kinderen van Maternal werden leuk gesminked en de meisjes hadden jurkjes aan  kregen leuke bloemen van papier in hun haar. Eerst gingen de ninos van Maternal dansen en de oudere jongens deden een optreden met muziek. Toen was er een toneelstuk van de grootere meisjes. Ze hadden een grappig verhaal verzonnen. Daarna waren wij aan de beurd en Josue was er helemaal klaar voor. Ik had een groote snor getekend voor hem en hij had een groote sombrero op zijn hooft. Een echte Mexicaan dus. Nou gauw nog even een uitleg dat hij er aan moet denken om niet zijn microfoon te dicht bij moet houden en na het optreden met ons samen te buigen. Showtime... het ging super goed. Marielle en ik stonden achter hem te dansen en zingen,soms had hij wel even hulp nodig met waar we waren in het lied. De kinderen als toeschouwers vonden het geweldig en zongen en klapten mee. Geweldig, en Josue was trots op hem... wij ook natuurlijk. Na het optredden even buigen en de kindere riepen al gauw; otra otra otra. (Nog een, nog een/ een keer)
Gonzalo had ook een act. Hij zit in een rolstoel maar Marije werkt voor een circus dus die kon een leuke show er van maken. Hij vond het zelf vooral heel mooi. Groote glimlach, mooi om te zien!!
Daarna hadden alle vrijwilliger een optredden. We hadden de sister act gekozen uit een film. Als nonnen moesten we ons gauw om kledden en het was dus een heel gedoe om onze bed lakens om te doen en een zwarte band en krijs als extra. Het zag er leuk uit, maar toen begon het liedje al.... dus aan lopen en we gingen onze act optredden. Eerst begon het liedje langzaam dus wij heel stil en serieuz mee gingen. Midden in het liedje gaan een non hard op de piano spelen en op dat moment gooiden we onze kleren uit en daaronder hadden we een disco outfit. Nog wat pasjes en dansjes en we nodigden de kinderen op het podium te komen om mee te dansen. Daarna nog even met de kinderen gedansed. Toen was het al weer bedtijd. Het was een geslaagde avond.

Toen was het al weer weekend. Even relaxen. Dit weekend was zeker om nooit meer te vergeten. Met Rianne en Marieke ben ik wezen Paragliden. Echt out of the blue in een keer, maar leek me wel gaaf en spannend om mee te maken. We gingen Zaterdag rond de middag weg. We hadden bij en Hotel afgesproken en vanuit daar zijn we met toch een heel aantal man naar de bergen gereden. Eenmaal bij de top aan gekomen hebben we het uitzicht over het platteland en over Colima zitten bewonderen. Heel mooi. Al gauw gingen de mannen de reuze rugzakken uitpakken en toen de wind goed stond gingen de eerste al weg. Heel apart en gaaf om te zien.
Na toch wel zeker een paar uur wachten waren wij 3 als laatste. Marieke ging als eerst, volgens Rianne en ik als laatst. We gingen natuurlijk niet aleen, dus we hadden alemaal een "piloot" die met ons mee ging. Na korte uitleg gingen we dan. Bij een heling... oftewel eind van de berg werden we aan elkaar geklipped en toen hij zei Ren!!, moest ik rennen om vervolgens de berg af te rennen. Het was echt een gaaf gevoel, want je word door de wind op gepakt en je vliegt dan de lucht in. Eenmaal in de luch moet je even gaan zitten in het harness en je armen achter een riem door halen. Nou daar zat ik dan op hooge hoogte. Mooi uitzicht maar omdat we pech hadden met de wind konden we geen altitude maken. Ik zat dus maar 5 minute in de lucht en toen moesten we al landen. We gingen langzaam naar beneden en we landen netjes in een koeien maaisland. Wel grappig. Marieke was daar ook geland. Mijn piloot gaf al toe dat dit niet zijn beste vlucht was, dus ik mag nog een keer mee, gratis. Dus binnenkort ga ik nog een keer, en hopelijk kunnen we dan hoger en langer! Dus later meer verhaal en foto's daarover.

Nou dat was het wel weer voor nu. Ik hoop dat iedereen een beetje warm kan blijven daar, ik heb gehoord dat het nogal koud is en dat de schaatsen ook de kast zijn uitgekommen. Ik ga hier nog even genieten van de laatste weken en Marijke komt mij ook nog een weekje opzoeken de 5e. Dat word dus ook nog even gezellig.

Veel kijk plezier, en er zijn ook wat filmpjes deze week... dus kijk even bij Videos in het menu!

Hasta pronto, Annemiek


ENGLISH:


It's been a while since I wrote something. But I bet my last blog kept you guys going for a while.
I just came back from the little ones at Maternal. In the weekends it's usually the same children that stay behind. Estrella couldn't sleep and she was crying, but now she's sleeping like an angel. I realize how I will miss those children... the time flies here. But let's not think about that yet. It is going to be nice to get back to work and earn my own money again. Mexico is a cheap county for us foreigners, so I am fortunate.

Well let me tell you something about the last few weeks.

We took a few trips with the kids the last week of their vacation. We went to a Tortugario to release little turtles. It was interesting to learn how they lay there eggs and burry them into the sand.
Us volunteers did some projects here at the Casa. We painted the playground. We also made a sanbox for the children to play in. With the help of Marieke's sponsor money and her boyfriend we were able to have a great result. The children enjoy the new and improved playground. Now we just have to build the playhouse with slide and such, but that will take a while.

This week we were busy with the preparations for the open stage that Marije and Marielle had organized for their internship for school. Every child could sign up for it. Soon there were a few groups that wanted to participate. We then divided the groups and each volunteer had a group to practice with. I volunteered to help Josue. Josue is a mentally handicapped boy. I motivated him to participate and he agreed. He choose to sing; Estos Celos by Vicente Ferdandez. After practicing for about 35 times he still had some trouble to memorize the text. Marielle and I decided to join him on stage with some help.
The 15th it was showtime!! Everyone had to get ready. The children from maternal got their faces painted and the girls dressed as little princesses and got paper flowers in their hair. They loved it.
Maternal did their show. The boys danced and did an animal act, the girls danced as well. The older boys had a band concert and sang songs. The older girls did a drama act which was really fun to watch.
Then it was time for Josue and us to do our part. I gave him a big sombrero and drew a mustache so he looked like a real mexican. He was exited and after some quick reminders and advice we were on stage. He sounded great and the other children started to join and clap. Once in a while he forgot where we were so we helped him a little bit. We sang and danced behind him. After the show we bowed and got a big applause. The started to shoyt; otra, otra, otra. (Another one, another one/ again) Great job Josue, we're proud!!
Gonzalo did a act with Marije. She works at a circus and she made a fun show out of it. Gonzalo had a great smile across his face, which was great to see!
Then it was time for all the volunteers to do their act. It was great fun to get dresses real fast. We did the sister act from a movie. We used our white bed sheets to dress as nuns. With a black headband and a cross we were complete and entered the stage. We first sang with the song but then the song speeded up and we threw off our clothes and underneath we had our disco clothes.
After doing a few dance moves etc., we asked the children to join us. We had a little disco and then it was bedtime. It was a great evening.

And then it was weekend again. Time for some relaxation. This weekend was definitely a time to never forget. Together with Rianne and Marieke we went Paragliding. I figured this would be a experience in a lifetime, so why not. I must admit it was an adventure. We left about noon on Saturday and met at a Hotel. Then we took off to the mountains. Once we arrived we enjoyed the beautiful view of the country and Colima. The men unpacked their equipment and soon a few took off into the air. It was very cool to see them take off and go far and high into the sky. After a few hours of waiting it was our turn to go. Rianne went first, then Marieke and finally me. Of course we didn't go alone so after some instructions by my "pilot" it was time for takeoff. At the end of the mountain/ hill we were hooked together and when he anounced Run!!, I had to run and run off the mountain. It was an awesome feeling. The wind picked us up and once we were in the air I had to get seated in my harness and wrap by arms behind the straps. We were pretty high since we were already in the mountains but we had no luck with the wind. We couldn't reach altitude so after only 5 minutes we had to land. We landed without any problems in a cornfield with cows. Nice landing... but I was kind of disappointed since we didn't go high and long. My pilot admitted this wasn't a good flight so he's taking me along some other time, for free. So soon hopefully I can get the real experience, and some more photos etc.

Well that was about it for now. I hope everyone can keep warm over there. I heard it is freazing. I am enjoying my last weeks here in the warm weather and my sister Marijke is comming to visit me for a week on the 5th, so that should be fun!

Make sure to check the photos and I put some movies under my Video section. Enjoy!!

Hasta pronto, Annemiek


]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4444369#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4444369 Sun, 18 Jan 2009 17:00:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4426943 NEDERLANDS:

Lieve lezer...
Als eerste Gelukkig nieuwjaar iedereen!!
Hopelijk zit dit jaar vol met geluk en vooral gezondheid.

Ga maar even zitten of zoek even een stok om achter je rug te steken, it's a long one!!


Om deze blog te beginnen zal ik eerst even vertellen over mijn surprise party!! Mijn eerste surprise party en hij was helemaal geslaagd.
Anyway op vrijdag de 19e was ik naar een klein concertje geweest omdat de kinderen aan het optredden waren van het koor in een winkelcentrum hier stukie vandaan.
We waren er heen gelopen. Eenmaal weer thuis zei Eva oh er is niemand thuis (bij het groene huis waar de andere vrijwilligers wonen.) De deur stond wel open maar het licht was dus uit. We komen binnen en er stond een lekkere slagroomtaart op tafel met 22 kaarsjes. Al gauw kwam iedereen te voorschijn en werd er Happy (early) Birthday gezongen voor mij. Super leuk!!
Al gauw kreeg ik leuke kadootjes, en er waren hapjes en drankjes. We mochten het niet te laat maken vanwege de muziek en gepraat omdat Ferry op de onderste verdieping van het huis woond. Dus zijn we na 10 uur naar onze kant gelopen... lekker verder gevierd bij ons in de keuken op het tehuis zelf. De meeste kinderen waren weg dus last van ons hadden ze niet.
Een super begin van onze vakantie. Echt een geweldig en geslaagd feest!! Meiden en mannen BEDANKT!! Ook iedereen bedankt voor de leuke pakketjes en kaartjes!!

En toen was het vakantie. De kinderen hebben 2 weken vrij. Geen school en even geen tehuis. Nou ja... voor de meeste. Er zijn een stuk of 7 kinderen nog op het tehuis, maar de andere kinderen zijn bij een gastgezin of bij hun eigen familie als de thuis situatie dat toe laat. Met de achtergebleven kinderen doen wij dus iets leuks. Eergisteren naar een circus geweest hier paar straten verderop. Gisteren zijn we naar de bioscoop geweest om Madagascar 3 te kijken. Daarna zijn we naar de Mac geweest en weer richting huis op vervolgens op de trampoliene ons uit te leven.

Nu word het dus echt tijd om over mijn/ onze vakantie te vertellen!!

In ruim 9 dagen hebben we echt wel veel gezien van Mexico.
Het begon alemaal op Zaterdag 20 December, we zijn met de bus naar Guadalajara gereisd. Zo'n 2.5 tot 3 uur reizen. We werden op gehaald door Jose Luis omdat we die al langer kenden en zijn neef Adriaan is vrienden met Ines. We mochten daar een nachtje slapen dus hadden we eerst al onze tassen daar afgezet. Daarna zijn we naar het cetrum gegaan om wat gebouwen te bezoeken. In een gebouw van de regerie kon je de toespraak/ vergader zaal bekijken en in het trappenhuis was een heet groot schilderwerk te zien op het plafond. Toen zijn we doorgelopen naar een terassje waar Raphaela en David ook zaten. Even gekletst en wat gedronken.
Later zijn we maar terug gegaan naar het apartementje van Jose Luis om even te douchen en om te kleden voor het concert waar we heen zouden gaan. Eenmaal aangekomen op het "concert" was er niet veel te zien. Wij waren de eerste en er speelde een andere DJ. Nou wachten maar.... wacht, wacht, nog even wachten. Helemaal niks en de sfeer was er ook niet omdat het in een soort van ouwe schuur werd gehouden. De helfd van de groep had het wel gezien, dus we besloten om iets anders op te gaan zoeken. Na zo'n 20 minutjes in de auto kwamen we bij een bar aan. Gezellige sfeertje en er was een live band. Veel gedanst en een paar biertjes later zijn we maar weer op huis aan gegaan. Lekker slapen! De volgende dag zijn hebben we het cetrum weer bezocht om naar de groote markt te gaan en de rest van de stad te zien. Er waren ook paarde taxi's. Ook leuk om te zien, je kon dus met paard en wagen heen waar je wou in de stad.
Om 12 uur s'avonds hebben we de nachtbus naar Mexico Stad genomen. Na een busreis van lang zitten en een hoop gesnurk van mensen achter ons kwamen we rond 7 uur s'ochtends aan.
We hebben eerst maar een Hostel opgezocht zodat we onze tassen niet meer mee hoefden te sleuren. We hadden nog nooit eerder in een hostel geslapen dus best wel een avontuur, en lekker goedkoop. We hadden wel geluk. Het was een super mooi hostel met internet, een barretje op het dakterras en ontbijt en avond eten. Ook was het centrum een straat verderop. Na een de bedden opgemaakt te hebben en kleine siesta zijn we de stad in gelopen om eens even rond te kieken!!
Als eerste hebben we een groep maya/ azteekse indianen zien dansen, toen even de kerk bij het zocalo bekeken, door een park gewandeld en later de Torro Latinoamericana bezocht. Dit is een hele groote toren waar je met een lift helemaal bovenin kan komen om het uitzicht van Mexico Stad te bekijken.
Toen maar weer terug gekeerd naar ons hostel om het avond eten op te smullen en gelijk de tour van de piramides geboekt. Er zaten nog andere bestemmingen bij, dus dat was aleen maar beter.
Nog even wat pilsjes bij de barmannen op het dakterras en toen was het tijd om te gaan slapen en uit te rusten voor de volgende dag.

23e, eerst lekker ontbeten en om 9 uur zouden we vertrekken met de tour. Met totaal 14 man gingen we op pad. Een witte van stond netjes klaar met een chaufeur en gids. We zijn eerst bij Tlatelolco, een archealogieze site.

Tlatelolco is een plaats in Mexico die tegenwoordig binnen Mexico-stad valt. Het centrale punt van Tlatelolco is het Plein van de Drie Culturen waaraan een Azteekse piramide en een zeventiende eeuwse kerk staan. Tlatelolco behoort tot het District Cuauhtémoc.
De stad, even ten noorden van Tenochtitlan en eveneens op eilanden gebouwd, werd door de Azteekse leider Axayacatl onderworpen. Tijdens het Azteekse bewind was het het marktdistrict van Tenochtitlan. Het was de grootste markt van Amerika. Volgens Bernal Díaz was het zelfs groter dan die van Venetië en Constantinopel. Tijdens de Spaanse belegering van Tenochtitlan in 1521 bleef Tlatelolco standhouden tot de Azteken zich op 13 augustus overgaven.
In 1967 werd hier het Verdrag van Tlatelolco getekend, dat van Latijns-Amerika een kernwapenvrij gebied maakte.
Op 2 oktober 1968 vond hier het Bloedbad van Tlatelolco plaats, waarbij meer dan 300 demonstranten werden doodgeschoten door leger en politie.

Toen zijn we door gereisd naar de Basilica. Dit is een zeer belangrijke plaatst voor Mexicanan oftewel Katholieken

De Basiliek van Guadalupe (Spaans: Basílica de Santa María de Guadalupe) is een basiliek, of eigenlijk twee basilieken, in het District Gustavo A. Madero in Mexico-stad. De kerken zijn gebouwd op de heuvel Tepeyac, waar Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe in 1531 aan Juan Diego zou zijn verschenen. De beeltenis van de maagd van Guadelupe bevindt zich hier.
De bouw van de oudste van de twee kerken is begonnen in 1531. Hij was pas voltooid in 1709. Deze kerk kenmerkt zich door een Dorisch interieur met standbeelden van Juan Diego en Juan de Zumárraga, de eerste bisschop van Mexico. Paus Pius X kende deze kerk in 1904 de status van basiliek toe. In 1921 werd een bomaanslag gepleegd op deze kerk. De beeltenis van de O.L.V. van Guadalupe werd hierdoor nauwelijks beschadigd.
Aangezien Mexico-stad op een voormalig meer is gebouwd vinden er vaak verzakkingen plaats. De basiliek raakte hierdoor zwaar beschadigd. Tussen 1974 en 1976 werd er daarom een nieuwe basiliek naast gebouwd. De beeltenis werd hiernaartoe overgeplaatst. De nieuwe basiliek is gebouwd om een groot aantal bezoekers te verwerken, er kunnen maximaal 40.000 mensen tegelijk naar binnen. De basiliek is een belangrijk bedevaartsoord. Het wordt door miljoenen mensen per jaar bezocht, en is daarmee op Rome na het meeste bezochte christelijke bedevaartsoord. Voornamelijk op 12 december, de feestdag van de Maria van Guadalupe, is er erg druk.

En toen gingen we richting Teotihuacan, de magische piramiden!! Eerst gingen we bij een familie langs om te leren hoe ze tequila maakten en de zusjes drankjes daarvan. Wij mochten ze alemaal testen, dus 3 shots later hadden we alemaal een gezonde maag! Het komt dus uit een cactus en ze lieten ook zien hoe je papier er mee maakt, oftewel als je de blad van de cactus afpeld heb je een laagje "papier" en je kunt er op schrijven en als het droogd is het papier. Ook met de sap van de cactus en een beetje calcium poeder konden ze verf maken om daarmee kleden de wefen. Ook lieten ze zien hoe je beelden van steen kon maken en andere handgemaakte dingen. Iets verder op hadden ze een restaurantje waar we gingen eten. Ik weet niet precies wat het was maar het was lekker. Iets van cactus, bonen en laagje gerasperd kaas ofzo. Lekker fris drankje erbij en een banaan... op naar de beklimming!!
Weer de witte van ingejumped en naar het park gereden.
Eerst kregen we uitleg  voor een uur en daarna mochten we 2 uur aleen rond lopen en vooral klimmen!

Teotihuacan (Spaans: Teotihuacán) was een stad in het Dal van Mexico, in de huidige deelstaat Mexico, waar nu slechts ruïnes van overgebleven zijn. De stad heeft van ongeveer 150 voor Chr tot 700 na Chr bestaan en had op haar hoogtepunt zo'n 200.000 inwoners.
Teotihuacan was een stad waarin de grote bouwwerken allemaal een duidelijke eigen plaats hadden. Wie er in de stad woonde en hoe de inwoners leefden is tot op de dag van vandaag grotendeels een mysterie. Verschillende Mexicaanse indianenstammen claimen dat zij afstammelingen zijn van de inwoners. Sommigen vermoeden dat de bouwers van de stad een afspiegeling van het universum op aarde wilden maken.
Beroemde overblijfselen zijn de zonnepiramide, de maanpiramide en de tempels van Quetzalcoatl en Tlaloc binnen deze citadel. De centrale avenue die door de stad loopt wordt de Avenue van de Doden genoemd. Rondom dit religieus-politieke centrum lagen uitgebreide woonwijken en wijken bestaande uit werkplaatsen.

Op de terugweg van de Maanpiramide hebben we de treden geteld en het waren er 238. Het was zeker een hele klim!! Naar beneden ging rap genoeg, maar naarboven was het elke keer wel even rusten. Het was zeker weten indrukwekkend en het was heel interesant om te zien dat de piramides de zelfde vorm hadden als de bergen erachter.
In een dag dus veel gezien en zijn we weer terug gereist naar Mexico Stad omdat het dus achteraf lag.
S'avonds nog even de stad in gegaan om te proberen of we konden schaatsen. We hadden geen kaartjes, of armbandjes. Toch bijna gelukt, omdat we er zo triest bij stonden en een aardige mexicaanse meid ons bijna had binnen gekregen omdat we uit Holanda kwamen. Maarjah een strenge baas, dat lukte niet helemaal.
Na het avondeten bij het hostel weer aan de bar gezeten en tot 12 uur gewacht om vervolgens wat vers geperste Tequila te drinken die Rianne had gekocht die dag en om vervolgens als een blok in slaap te vallen.

24 December, 2008!! Mijn verjaardag, hieperdepiep hoera... Annemiek 22!!
Vroeg op gestaan om toch nog even armbandjes te regelen zodat we toch nog konden schaatsen. De rij viel helemaal mee en kon gelijk door lopen. Yes, gelukt!!
Eerst nog even ontbeten en iets voor 10 stonden we netjes net zoals iedereen in de rij. Na 9 jaar niet geschaatst te hebben dacht ik dat word nog lachen maar net zoals fietsen vergeet je dat maarzo niet.
Als gauw skeurden we door de bochten en langs de mexicanen die zich aan de randen van de ijsbaan vast hielden. Er waren trouwens ook genoeg mexicanen die perfect konden schaatsen... hoe weet ik niet, maar mooi om te zien. Niet verwacht om in zo'n zonnig land nog te kunnen schaatsen. Ik moet wel zeggen dat het erg koud werd in Mexico Stad en er kon ook maar 2 keer geschaatst worden per dag voor een uur omdat ze anders he ijs niet koud kunnen houden. We hadden het na een tijdje ook wel gezien omdat het te vol werd dus je kon niet normaal meer schaatsen en die hockey schaatsen waren ook niet echt comfortabel.
Vervolgens de taxi genomen naar het busstation om door te reizen naar Puebla. Na zo'n 3 uur in de bus te hebben gezeten en een stijve kont later van al het zitten hebben we een taxi genomen naar het centrum. Ik moet zeggen dat elke stad weer anders is. Puebla vond ik vooral heel mooi omdat het lekker rustig was en de gebouwen hele mooie kleuren hadden en met tegels versierd. Hier hebben we ook op een terrasje gezeten waar we heerlijk hebben kunnen eten.
We konden niet lang blijven omdat ik uit genodigd was door de familie van mijn ex Josue. We moesten nog door reizen naar Zaragoza dat nog zo'n 2.5 uur reizen was. Eenmaal aangekomen in Zaragoza wat een klein dorpje is heb ik de familie gebeld zodat ze wisten dat we er waren. Na tijdje wachten kwamen ze ons op halen. Josue's moeder - Gudelia, zusje - Araceli en broer - Luis. Ik had ze nog nooit ontmoet, maar super lieve mensen!! Toen doorgereden naar hun huis wat heel mooi versierd was met kerstlichtjes aan de gevel.
We kregen al gauw taart, met Felicidades erop (Gefeliciteerd) voor mijn verjaardag. Daarna nog kip met rijst gegeten, dus we kwamen niks te kort.
Later zijn we nog even een rondje gaan rijden maar we konden niet veel zien omdat het inmiddels al wel 10 uur s'avonds was. Toch zijn we nog even naar de kerk geweest en een hele groote kerststal bekeken.
Op kerstdag wouden ze ons mee nemen om de omgeving te laten zien. Als eerste zijn we naar wat familie leden geweest die een kerst dinee hadden. Eten werd ons aan geboden maar we zaten nog vol van het ontbijt. Vervolgens zijn we door gereisd naar een waterfal wat heel mooi was met super helder water. Daarna zijn we wat grotten in geklommen, maar Luis vond het minder leuk dan de de meiden en ik. Het was donker en best wel nat en moderig. Ik vond het wel kicken maar goed toch maar halverwege terug gekeerd. Toen zijn we doorgereden naar een echt Mexicaans dorpje. Daar hebben we wat gegeten en even rond gelopen. Je kon echt goed zien dat je niet meer in de stad was. Meer klederdracht en meer cultuur. Ook op de markten zag je de varkenskoppen gewoon hangen.
Als topper zijn we nog verder en hoger in de bergen gereden om Yohualichan, hele oude piramides te bezoeken.
Het was echt oud, en op zo'n hoogte hadden we een top uitzicht!!
Inmiddels werd het laat dus zijn we weer naar huis gereisd.
De rest van de avond nog even wat bootschappen gedaan, lekker gekletst en weer veel te veel gegeten. Toen toch maar gaan slapen... onder de 6 a 8 dekkens omdat het daar nog kouder werd! Wel lekker snug en een echt December gevoel.
De volgende ochtend werden we verwend met Hot Cakes oftewel kleine pannenkoeken. Al gauw zaten we vol en werden we weg gebracht naar het bus station. Na het afscheid zijn we dus doorgereisd naar Puebla omdat we een safari wouden doen iets zuidelijks daar vandaan.
Bij het busstation hebben we een taxi genomen en die heeft ons er heen gebracht en door heen gereden. Het was wel een gaafe ervaring omdat alle dieren gewoon los liepen en je reed met de auto er langs. Op maar meter afstand zaten leeuwen je toe te kijken, en ik natuurlijk met mijn camera en lange 70-800mm lens... ik heb wat mooie shots kunnen maken!!
Met de zelfde taxi zijn we terug gereist naar het busstation van Puebla.
Inmiddels was het dus al weer vrijdag middag en we waren bijna aan de andere kant van Mexico dus we beloten nu echt maar richting thuis front te gaan. Omdat van Puebla naar Colima een te lange reis is hadden we besloten om een tussen stop te maken in Morelia omdat dat zo'n beetje op de helft licht. Zo gezecht zo gedaan. Weer een nog stijvere kont van al het zitten en eindelijk waren we uit die stank bus. Er zitten hier WC's in de bus, en jah als je achter in de bus zit en als dat ding niet geleegd is... is het niet een pretje!! We kwamen op de avond aan en maar gelijk een hostel op gezocht. De taxi had ons er heen gebracht en we zeiden kies er maar een uit. Zo ver hadden we met alles wel geluk gehad. Alles kwam naar ons toe en best goed als je niks geplanned hebt. Maar het moest een keer minder gaan natuurlijk!! Haha eenmaal ingecheckt zijn we dus naar onze kamer gegaan, en we deden de duur open.... nou het stonk vet muf. Maar het viel nog wel mee. Ik zei dus voor de gein "Oke effuh kieken waar we kunnen scheiten" Ik doe de deur los en stinken dat dat hok deed. Niet normaaaaal joh!! Het bleek dus het putje te zijn van de douche. Maar in ieder geval Marielle en Rianne wikelde snel hun sjaals om hun gezicht om vervolgens het raampje los te zetten. Al gauw ging die deur dus weer dicht. We vonden het interesant om onze bedden te inspecteren. Mijne was goed, maar Rianne en Marielle vonden haren. lekker... en Rianne's stapelbed viel ookal uit elkaar. We konden er om lachen. We zijn nog even het centrum on geweest en bij de Burger King een echte mexicaanse maaltijd gegeten. Daarna nog even een baretje bezocht om een alcoholic drankje te vatten.
Toen was het weer bedtijd.

Zaterdag de 27e zijn we nog even Morelia in geweest om rond te kijken. Ook even ontbeten omdat het ontbijt bij het hostel was niet veel soeps.
We hadden het toen ook wel gezien en besloten we maar naar huis te gaan. Eerst ging de bus een tussenstop maken in Guadalajara en wat kleinere steden. Rond een uur of 10 waren we weer in Colima aan gekomen, dus HOME SWEET HOME. Het gaf toch wel weer een vertrouwd, bekend en veilig gevoel.
Einde reis door Mexico. We hebben veel schrik gehad, veel gezien en mee gemaakt!!
Nou ik ben voor nu even uit getypt, tot gauw. ;)
Kijk ook even naar de foto's, in gallery 4.

Un beso, Annemiek


ENGLISH:


Dear readers ...
First of all Happy New Year to everyone!
Hopefully this year is full of happiness and especially, health.

You may want to sit down for this one, it's a long one!


To start this blog, I will first tell you about my surprise party! My first surprise party ever and it was wonderful.
Anyway on Friday the 19th, I went to a little concert because the children of the choir had a little concert in a shopping mall nearby.
Once some of us came back home we decided to go to the green house, but the lights were turned off.
As soon as I got inside the other volunteers came out of the dark to sing Happy (early) birthday for me.
There was a delicious cake on the table with 22 candles.
Soon after that I got gifts, and we partied with some music, snacks and drinks, great fun!! Thank You all for the amazing party, gifts etc,

Then the holidays started. Most of the children went home for the holidays. Some stayed at the orphanage because they have no where to go. The children get to go home only if the house front situation is acceptable. If not they go to a host family. So one week one group of volunteers got vacation while the others stayed at the orphanage. I got the first week off. The second week we returned and we kept the children busy by taking them on little trips. We went to the circus, movie theatre, beach, and a turtle farm. There were only about 8-10 children so it was a fun group and it was easier to give personal attention than normal.

Okay well let me tell you something about my trip through Mexico!!

In 7 days, we saw a lot of places in Mexico.
It started on Saturday, December 20, Marielle, Rianne and I took the bus to Guadalajara. About 2.5 - 3 hours later we were picket up by José Luis who we've known for quite a while. We were invited to stay the night there so we first went to his apartment to drop our bags.  Then we went to the cetrum for some sight seeing. We first went to the government building to see a big painting on the ceiling. There was also a big conference room with antique detail. We also saw the big church and walked around the main plaza. Then we met up with Raphaela and David who were also in Guadalajara. Later we went back to the apartment of José Luis to take a shower and to dress for the concert we were going to go to that night. Once we arrived at the "concert" there was not much to see. There was a DJ playing, but in an hour Martin Parra would arrive for his big gig. Well we waited for a few hours and the atmosphere wasn't that great so we decided to leave. After about 20 minutes we found a cool bar with live music. Cozy atmosphere and the band played really great music. We danced and a few beers later we went back to the house.
The next day we visited the centrum again and went to a big market. There were also horse taxis. Also nice to see. You could go by horse and cart wherever you wanted in the city.
At 12 pm we took a bus to Mexico City. After a long bus trip, and snoring of a lot of people behind us we arrived around 7 am.
We first searched for a Hostel so we didn't have to drag along our bags any longer. We had never slept in a hostel so quite an adventure, good and cheap. We had good luck. It was a super nice hostel with internet, a bar on the roof terrace and breakfast and dinner. The Zocalo/ centrum was a street away.
We made up our beds and took a little nap. Then we decided to check out the city. First, we saw a group of Maya / Aztec Indian dancing. Then we took a look at the church located by the zocalo. Later we visited a park and finally visited the Torró Latino Americana. This is a big tower with an elevator where you can reach the top and see almost all of Mexico City.
After that we returned to the hostel and booked our pyramid tour. We drank a few bears at the bar and called it a day.

The 23rd, first a delicious breakfast and at 9 o'clock we left with the tour. With a total of 14 people from different countries, a guide and driver we were on our way. We first visited Tlatelolco, a archeology site.

Tlatelolco is a place in Mexico City and the central point of the Tlatelolco Square of the Three Cultures in which an Aztec pyramid and seventeenth-century church are build. Tlatelolco belongs to the District Cuauhtemoc.
The city, just north of Tenochtitlan and also on islands built by the Aztec leader Axayacatl. During the Aztec rule it was the market district of Tenochtitlan. It was the largest market in America. According to Bernal Díaz it was even greater than that of Venice and Constantinople. During the Spanish siege of Tenochtitlan in 1521 it remained Tlatelolco but on August 13 the Aztecs surrendered.
In 1967 the Treaty of Tlatelolco was signed, that Latin America would be a nuclear-free zone.
On October 2, 1968 the Massacre of Tlatelolco took place, where more than 300 demonstrators/ students were shot dead by army and police.

We traveled on to the Basilica. This is a very important place for Catholics or Mexicans in general.

The Basilica of Guadalupe (Spanish: Basílica de Santa Maria de Guadalupe) is a basilica, or two basilicas in the District Gustavo A. Madero in Mexico City. The churches are built on Tepeyac hill, where Our Lady of Guadalupe to Juan Diego in 1531 would be published. The portrait of the Virgin of Guadelupe can be found there.
The construction of the oldest of the two churches began in 1531. It was completed in 1709. This church is characterized by a Doric interior with statues of Juan Diego and Juan de Zumarraga, the first bishop of Mexico. Pope Pius X knew this church in 1904 to the status of the basilica. In 1921, a bomb attack occurred at the church. The image of Our Lady of Guadalupe was hardly damaged.
Since Mexico City was build on a former lake, the buildings sink. Due to this problem the basilica was severely damaged. Between 1974 and 1976 there was a new basilica built. The basilica is built for a large number of visitors. There can be up to 40,000 people inside. The basilica is an important pilgrimage site. Millions of people visit it each year, and after Rome its the most visited Christian pilgrimage site. Mainly on December 12, the feast of La Virgen de Guadalupe, which is a busy and popular holiday.

Then we continued on to Teotihuacan. First we got a tour from a local family that produces tequila and it's sister drinks. We got to try three shots, so what a start of the day! They also showed us what else they used the cactus for. You can make paper with it and also a die/ paint when you mix the inner part of the plant with some calcium. It was very interesting to see. We were then invited to eat some cactus meal with beans and some other ingredients. Not sure what it was but it tasted good. With some music we had a nice lunch. All of us hopped back in the van to go see the pyramids!!
First we got a explanation of the site and then we we on our own for two hours.

Teotihuacan (Spanish: Teotihuacan) was a city in the Valley of Mexico, in the current state of Mexico, where now only ruins remain. The city was build about 150 BC to 700 AD and had some 200,000 inhabitants.
Teotihuacan was a city where all the big buildings had a clear place of their own. Those who lived in the city and how the inhabitants lived to this day largely are a mystery. Several Mexican Indian tribes claim that they are descendants of the inhabitants. Some suspect that the builders of the city reflect the universe on earth.
Famous remains are the solar/ sun pyramid, the moon pyramid and the temple of Quetzalcoatl and Tlaloc within this citadel. The central avenue that runs through the city, is also known as the Avenue of the Dead. Around this religious and political center existing residential neighborhoods and workplaces were build.

On the way back down from the Moon Pyramid, we counted the steps and there were 238. It was certainly a long climb! Down went fast enough, but we had to catch our breath every so often. It was certainly impressive and it was very interesting to see that the pyramids had the same form/ shape as the mountains behind it.

We returned to Mexico City. A long day of walking, listening and learning!
After dinner at the hostel we sat at the bar for a few beers and some Cumbia dancing with the bar dude. We waited till 12 for my birthday. Of course we had a few shots of fresh tequila which Rianne bought that day.

December 24, 2008! My birthday, hurray Annemiek 22!
We decided to get up early since we wanted to go ice skating. I know amazing huh, they made a ice skating rink in Mexico. It is hot during the day but at night it gets really cold. We skated for a while but after a while it got too busy so we decided to leave.
Then we took a cab to the bus station to continue to travel to Puebla. After about 3 hours in the bus we arrived and took a taxi to the center. Puebla is a very beautiful and calm city. The buildings were very beautiful with different colors and decorated with tiles. We sat down on a terrace for some yummy food.
We could not stay long because I was invited by the family of my ex boyfriend Josué. We still had to travel to Zaragoza which was about 2.5 hours away. Once we arrived in Zaragoza, which is a small village, I called the family so they knew we were there. After waiting a while they came to pick us up us. Josué's mother Gudelia, sister Araceli, and brother Luis. I had never met them, but they are such sweet people!
We ate some cake for my birthday and Gudelia made some delicous chicken with rice. We took a spin around the neighborhood and decided it was bedtime after that.
On Christmas Day they took us to beautiful places. We traveled to a very nice waterfal and the water was really clear. Then we climbed in some caves, but Luis didn't really enjoy it so we returned after a while.
We continued on to a old village and you could really see a difference. More costumes and culture. Also on the markets you could buy whole pig heads.
Then we drove higher into the mountains to Yohualichan, which are very old pyramids.
It was really old, and we had a great view!
Meanwhile it was late so we traveled back home.
The next morning, we were spoiled with Hot Cakes. Soon we were full and we had to take off for our next adventure. After our good-bye's we traveled back to Puebla. Once we arrived at the bus station we took a taxi to Africam Safari which was about 20 minutes south of Puebla. When we arrived we used the same taxi and the driver drove us around the park. Just a couple yards away you could see; zebra's, monkeys, lions, and many other animals. Of course this was a great opportunity for me to take photos!!
With the same taxi, we traveled back to the bus station of Puebla.
Meanwhile it was already Friday afternoon and we were almost on the other side of Mexico so we really decided to head towards home. Because Puebla is quite a ways from Colima, we decided to make an intermediate stop in Morelia. Once we arrived we were pretty tired so we decided to find a hostel.
Saturday the 27th, we walked around Morelia for sight seeing and it's a scenic city with lots of historic buildings.
In the afternoon we took a bus to Colima, but we had a few stops in between so we didn't get home til about 10:30pm.
Home sweet home. In a week of traveling we saw so much of Mexico. Without much planning we had a great time, but it's nice to be home again and back to work at the orphanage.
That is all for now, I'll be back soon!! Make sure to check the photos.

Un beso, Annemiek
]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4426943#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4426943 Thu, 01 Jan 2009 15:35:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4410254
NEDERLANDS:


Nog een weekje en dan is het al weer kerst. Wat gaat een jaar toch weer snel voorbij.  De kinderen zijn ondertussen vlink verwend. Veel snoep, eten en kado's. Langzamerhand krijg ik ook iets meer een kerst gevoel. Huizen worden versierd en hier op de casa hebben we ook de comedor (eetzaal) versierd. In de oficina (kantoor) staat een groote kerststal uitgestald.
Over twee dagen gaat onze rondreis door Mexico beginnen. Samen met Rianne en Marielle ga ik eerst naar Guadalajara naar een concert van een Mexicaanse DJ, Martin Parra. Nog meer vrijwilligers zullen daar naar toe gaan. Dan blijven we daar nog een dagje om rond te kijken in de stad zelf. Vervolgens gaan we door naar Mexico stad om de piramides te beklimmen en daarna gaan we naar de mooie stad Puebla. Iedereen zecht dat het daar mooi is en we gaan waarschijnlijk ook een safari trip doen als we er zijn. We gaan het goedkoop houden dus we zullen in hostels slapen en vooral s'nacht naar Mexico Stad reizen. Op de terug weg gaan we mischien nog bij Morelia aan wat ook een mooie stad schijnt te zijn. We hebben 9 dagen in totaal dus het word proppen. De week daarna gaan we actief klussen, schilderen en dingen op knappen hier op het tehuis. Met nieuwjaars wel gewoon vrij. Dus worden nog een paar drukke weekjes. En jah ik word ook weer een jaartje ouder... 22 alweer, wat gaat het toch snel. Normaal heb ik een gevoel erbij, sneeuw etc. Maar nu volle zonneschijn en zonder familie. Maar ook wel weer een leuke verandering.
De kinderen hebben in ieder geval zin in vakantie. Even geen school en de zelfde daagelijkse dingen. Je kunt het goed merken ze worden soms een beetje vervelend, maar vandaag waren ze wel goed te passe. Vanavond gaan we een film met iedereen kijken hier buiten bij de comedor. We hebben popcorn gekocht dus die moeten we vanavond nog even poppen en met  wat agua fresca is het weer helemaal compleet.
Verder zijn de kids naar feestjes geweest bij de wal-mart en bij grin grin op de opblaasbare speeltoestelen waar ze zich goed hebben uit kunnen leven!!
Gister avond kwamen we terug van spaanse les en was er ook weer feest op het tehuis, studenten deden een toneelstuk en er was een snacktent op het voetbalveld die hamburgers, hotdogs en tacos maakte voor iedereen.
Ze hadden ook een groot kadoo gekregen. Een trampoliene die echt super groot is. Hup gelijk werd het in elkaar gebouwd natuurlijk. Leuk om ze zo blij te zien.


Verder de laatste weken niet echt ver van huis geweest kwa reizen betreft. Een beetje mijn geld op gespaard voor mijn volgende trip.
Ene weekend een zwembad opgezocht bij een luxe hotel.
Afgelopen weekend maar eens Las Maria's opgezocht samen met Rianne. Is ook een groot meer net zoals Carrizalillos waar we toen paard hebben gereden. Met een taxi erheen gereden en weer een super mooi uitzicht vanuit hoog in de bergen. We zijn maar om het meer heen gelopen als starter. Eenmaal bij het "eind" aan gekomen besloten we maar om verder te gaan want er was een klein paatje kort langs het meer heen. Kreeg echt een beetje een soort van jungle gevoel. Het was gewoon een makkelijk paatje... maar toen werd het steeds iets moeilijker. Bomen die over het water groeiden bijvoorbeeld, moest je helemaal in en overheen klimmen. Wel lachen dus, maar Rianne had niet echt te kleren er voor aan. Maar goed ik voorop, later met een tak om alle spinnenwebben weg te slaan. Klimmend en klauterend gingen we maar verder. Na 20 minuten kwamen we toch op een punt waar je niet meer verder kon. Ik was toch gemotiveerd om verder te gaan, dus ik dacht dan maar omhoog klimmen. Die bult was toch wel vet stijl, maar gewoon doen maar. Klimmen en aan alle takken en stenen vast houden. Ik zei al tegen Rianne wacht maar even ik ga eerst wel, en dan zie ik wel op het lukt... of niet. Eenmaal halverwege dacht ik nee dit lukt toch niet. Rianne was inmiddels ook bijna boven met haar eigenwijze attitude. Hahaha nee grapje maar we besloten maar naar beneden te gaan. Dat was ook nog een heel gedoe. Langzaam struikje, takje voor takje achterwaards naar beneden. Ik zei al tegen Rianne we kunnen beter gewoon hard er afrennen.. wel uit kijken dat we niet door renden in het meer. Maar goed toch rustig verder prutsen. Op paar meter hoogte kon ik me nergens meer aan vast houden, dus door alle zand, stenen, en bladeren kleeg ik op mijn kont en handen naar beneden. Oke nou fijn veilig beland. Nou Rianne nog. Ging alemaal prima maar toen was ze bij een tweesplitsing boom.... er zat een verrote stam tussen die 2 in en ik zag al dat het niet stevig was. Zei had het ook door en geen seconde later vloog het stuk hout onder haar vandaan. Gelukkig zaten die 2 stamen er nog waar ze zich als een Gorrila zeg maar aan vast hield. We lagen allebij natuurlijk in een deuk. Toen zijn we echt maar terug gekeerd. Even bij het meer wat gezonde appeltje opgegeten en besloten we maar terug te gaan naar Colima. We liepen op zo'n pat en toen we de bocht door liepen kwamen we een ezel tegen. Die was blijbaar beetje verdwaald. Bult upwards kwamen we nog een weiland tegen met koeien. Nee geen Holsteins, maar gewoon van die echte landschaps koeien. Er liep ook een reviertje naar beneden die de boer had gemaakt voor het drinkwater.
Bij de ingang maar even om de bus gevraagd, want we zaten inmiddels wel achteraf waar niet veel mensen waren. Jah uhm de laatste bus is om half 4 ofzo al weg gegaan. Oh.... maar we hadden geluk. Twee oudere mensen van een rotary club hier in Colima hebben ons een lift gegeven. Onderweg allemaal vragen natuurlijk en we zijn nog even onderweg gestopt voor een kopje versgeperste koffie. Nou ik chocolade melk dan...
Ze hebben ons netjes thuis afgezet en na een bedankje gingen we weer onze eigen weg.

Tja wat is verder nieuw? Karin is inmiddels erbij gekomen. Ze was hier al een keer eerder geweest op het tehuis om vrijwilligers werk te doen, maar ze wou graag even terug voor een tijdje. Ze is wel het oudste van het stel, 40 ofzo... maar zou je helemaal niet zeggen. Ze praat voor 10 en super gezellig. Dus weer een nieuwe buurvrouw erbij.
Samen met Ines gingen ze laatst guitaar spelen, en nu heb ik ook in een keer een gitaar van Carlos en ondertussen ben ik een beetje aan het leren om te spelen. We gaan nog een keer een concert/ open podium organizeren voor de kinderen en dan gaan we ook een stukje doen. Duss hun hebben me al overgehaald om ook lekker mee te doen met spelen. Dat word wat, heb nog even te oefenen maar wel heel leuk!!
 
Nou dat was het wel weer voor deze keer. Ik vergeet meestal de helft, maar ik maak ook zo veel mee, een week is zo weer om. Ik wens iedereen een hele fijne kerst en een gelukkig 2009. Veel gezondheid en geluk toe gewenst.
In Januarie ben ik weer terug met een blog. Dan zal ik jullie updaten over mijn rondreis.
Tot dan. FOTOS van deze week!!

Liefs en een kus,

Annemiek

p.s. de FOTOS bevinden zich overal omdat ik te veel foto's maak. niet voldoende ruimte ;)


ENGLISH:

Another week to go and it's already Christmas. A year goes by so fast. The children in the meanwhile were spoiled. Many sweets, food and gifts. Gradually I also get a little more of a Christmas feeling. Houses are being decoraded and we also decorated the comedor ("cafeteria") versierd. In the Oficina (office) they put up a christmas scene.
In two days, our tour of Mexico begins. Together with Rianne and Marielle I first go to Guadalajara to a concert by a Mexican DJ, Martin Parra. We wil meet more volunteers there. Then we have another day to tour the city. Then we go to Mexico City from there to the climb the pyramids and then we go to the beautiful city of Puebla. Everyone says that it is beautiful and we will probably do a safari trip when we get there. We will try to keep our costs to a minimum so we will sleep in hostels and travel at night to Mexico City. On the way back we might stop by Morelia which should also be a beautiful place. We have a total of 9 days so it is a lot of traveling for such a short time. The week after that we are going to do chores at the casa, paint, and restore buildings etc. So busy the few weeks. And I am going to be another year older on the 24, can't believe how fast a year goes. Normally I have a feeling of December, snow, etc. But now full of sunshine and without family. But also a nice change.
The children are looking forward to vacation for sure! They are starting to bahave badly, so they need a break from all the usuall things... I think. Tonight we are going to watch a movie with everyone here. We have bought popcorn so tonight we must just pop em and make some agua fresca.
Furthermore, the kids had parties at the wal-mart and grin grin on the inflatable playground where they had a bunch of fun!
Yesterday evening we came back from Spanish classes and there was also a celebration at the casa, students did a play and there was a snack tent on the soccer field that gave away hamburgers, hot dogs and tacos made for everyone.
They also received a large gift. A trampoline which is really super big. Of course they had to build it at once. Nice to see them so happy.


Furthermore, in recent weeks I didn't do much traveling so I could safe money for my upcomming trip. One weekend we went to a swimmingpool at a local hotel.
Last weekend, I went to Las Maria's with Rianne. It's also a big lake like Carrizalillos where we went horseback riding. We took a taxi and we again had a nice view from the mountains. We walked around the lake as a starter. Once we arrived at the "end" we decided to go further because there was a small pathway along the lake. Really a bit of a kind of jungle feeling. It was just an easy path... but then it was getting harder. Trees that grew over the water, for example, that you had to climp up and over. It was good fun, but Rianne was not really dressed for this kind of a trip. After climbing and climbing further and about 20 minutes later we could no longer continue. I was still motivated to continue, so I thought then I'll just climb up. Climbing up while holding onto all the tree branches and stones. I told Rianne I would go up first to let her know if it would work ... or not. Once I got halfway I realized it wasn't going to work. Rianne was now almost where I was.. with her stuborn attitude. Hahaha no just joking but we decided to go back down. That was also a hassle. Slow, slow, backward twig to twig down/ backwards. A few meters from the bottom I could no longer hold, so with help from stones, leaves and sand I slid downhill. I landed safely. Now Rianne!! She proceded to calmly climb down. Then she got to a tree that was split in two. There was a old piece of tree stuck to it where she ran into. We both saw that it wasn't so solid, but in the meanwhile she was holding her weight on it, and we were both realizing it wasn't going to hold. Not a second later the whole piece fell, but luckely she held on by the split up tree. Then we decided there was no way... but to go back. After we enjoyed some apples at the foot of the lake we decided to go back to Colima. We walked back to the entrance to ask when the next bus would stop. Uhm the last bus left at like 4pm. Oh .... but we were lucky. Two elderly people from a rotary club here in Colima gave us a lift back to Colima. We talked about all sorts of stuff, and we enjoyed a cup of fresh brewed coffee on the way back. (I had chocolate milk... don't do cofee) ;)

Well else is new? Karin has arrived from Holland. She was here once before at home to do volunteer work, but she decided to come back for a while. She is the oldest of all the volunteers, 40 or something ... but you wouldn't say. She talks for ten and is full of energy.
Together with Ines she played guitar, and now I also have a guitar that Carlos lend to me so I could also learn to play. We are going to organize a concert / open stage  for the kids in the near future. They have already convinced me to play with them, so I will have to practice a lot.
 
Well that was it again for this time. I usually forget half of the things, but I do/ experience so much in a week... hard to keep up with.
Anyway I wish everyone a very happy Christmas and a happy 2009. Many health and happiness to everyone in this upcomming year.
In January, I'll be back with another blog. I will then update you about my trip.
Until then. This week's PHOTOS!!

Love and a kiss,

Annemiek

p.s. the photos are all over because i take too many photos, and no suficient webspace ;)
]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4410254#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4410254 Thu, 18 Dec 2008 17:13:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4358491 NEDERLANDS:


Hola!!! Zo hier zit ik weer in de keuken achter mijn laptopje een nieuw verslag te bedenken.

Dinsdag 28 November zijn we met alle kids naar de Cine geweest. Gratis toegang in de bioscoop voor alle kinderen, werkers en vrijwilligers van het tehuis. Het werd proppen in de gele amerikaanse kaas bus, de witte van en een persoone wagen waar ik bij in mog mee rijden. Eenmaal aangekomen bij Zentrala wat een luxe winkelcentrum is moesten we even wachten voordat de bios open ging. De kinderen werden al een beetje onrustig en konden niet zo goed meer wachten. Na zo'n 15 minuten wachten ging het groote "hek" omhoog en iedereen kreeg wat frisdrank en een bakje met popcorn. Al gauw kwam er een ander weeshuis met kinderen die ook uit genodigd waren. Toen werd het dus echt tijd voor de film. Het was een mexicaanse film, dus ook spaans talig. De film heete; Navidad, S.A.
Het ging dus over Santa Claus, en vooral over kinderen die niet meer in hem geloofden, maar daar werd dus verandering in gemaakt in het verhaal. Was een geslaagde film voor de wat jongere kinderen, maar de oude vonden het iets minder interesant denk ik. Na de film hebben we met z'n allen netjes alle vuilnis op geruimd. Eind dagje Cinepolis, op naar Casa San Jose.

Afgelopen Woensdag hebben we afscheid genomen van Wouter. We hadden tussen de middag een etentje voor hem en Marloes die binnenkort ook weer terug keerd naar Nederland. Het groepje word steeds kleiner, maar aan komende week komt Karin die hier al eerder is geweest en in Januarie komen er geloof ik nog wat bij. We hebben wel een gezellige groep zo, dus wel jammer dat het afslimt.

Vorige week vrijdag waren we naar Cuyutlan geweest omdat Ines een vriend daar heeft die eigenlijk nooit thuis is. Zei zorgd dan voor het huis en de honden. Met een hele groep was het wel weer gezellig. Cuyutlan is verder niet heel speciaal, en ik was er al een keer geweest dus ik was de volgende dag al weer terug gereist naar Colima.



De maand december hier zit vol met activiteiten voor de kinderen op het tehuis. Het is lief dat mensen om de kinderen geven... maar het gaat vooral om snoep, snoep, en nog eens snoep. Ze nemen een pinata mee voor de kinderen en daarnaast krijgen ze nog een zak snoep en kadootjes. Studenten komen dan op het tehuis met deze spullen en het is wel een beetje overdreven. Ik ging laatst naar beneden en toen ik bij maternal langs liep zaten ze alles uit te spugen. Dat is dus echt niet een gezond teken. Mensen hebben denk ik niet door hoe veel mensen het zelfde geven aan de kinderen. De kids vinden het nu nog leuk, maar eind December denk ik niet meer. Vrijdag zijn we naar een campus geweest van Universidad de Colima waar ze ook kadootjes, eten en snoep kregen. Weer beetje over de top dus. Morgen gaan we naar Grin Grin. Het is een speeltuin met ook opblaasbare dingen. Dinsdag gaan we naar Wal-Mart omdat ieder kind daar een kadootje krijgt. Ze hadden een kerstboom in de winkel gezet met een kerstbal en foto met verhaaltje van ieder kind. Mensen kunnen dan een kind "adopteren" of rijst enzo doneren aan de keuken van het tehuis.

Verder de daagelijkse dingen en activiteiten met de kids. Spaanse les gaat ook langzaam beter. Het is best pittig met alle gramatieka regeltjes. Woensdag hebben we een soort examen. Dus ik moet zo maar eens even flink aan de slag om te leren. Ik vind het vooral leuk om met mensen te praten. Ik ben nou eenmaal niet een boek mens. Maar het gaat goed, aleen jammer dat we toch te veel Nederlands blijven praten onderling.

Kest komt steeds dichter bij. Ik heb 9 dagen vrij met kerst en ik ga reizen. Samen met Rianne hebben we Guadalajara, Mexico Stad pieramides, en Puebla in de planning.

Verder alles prima. Geniet nog van elk moment hier in Colima, en gemideld 30 graden elke dag... mag niet klagen. Sport om half acht is trouwens wel koud, dus ik ben blij met mijn truien die ik heb mee genomen.
Voor de foto's van deze week klik dan even HIER!!

Tot gauw iedereen!

Liefs, Annemiek



ENGLISH:

Here I am again with a new update. I'm sitting here in the kitchen thinking of the newest info.

Tuesday, November 28, all the kids were invited to the movie theatre. Free access for all children, workers and volunteers from the Casa. It was intersting how everyone had to fit in the yellow school bus, white van and one car. Once we arrived at Zentrala which is a luxury shopping mall, we had to wait a while before the cinema opened up. The children were all a little impatient and could not wait. After waiting about 15 minutes the cine opended up and everybody got a soft drink and a bowl of popcorn. Soon there was another orphanage with children who were also invited. Then it was showtime!! It was a Mexican movie; Navidad, S.A.
It was about Santa Claus. It was a successful movie for the younger children, but the older kids found it slightly less interesting I think. After the film we all cleaned up our trash. Cinépolis... end of day, on to Casa San Jose.

Last Wednesday we said goodbye to Wouter. We had a dinner between the afternoon for him and Marloes who is also leaving to the Netherlands. The group is becoming smaller, but next week Karin is comming who has been here earlier, and in January new people will arrive.

Last Friday we went to Cuyutlan. Ines has a friend there and since he's never really at home she takes care of the house and the dogs. It was a good time with all the volunteers. Cuyutlan is not very special, and I was already there once before so the next day I went back to Colima.

The month of December here is filled with activities for the children at house. It is nice that people give to the children ... but it is mainly about candy, sweets, and more candy. They bring a pinata for the children and also give them another bag of sweets and gifts. Students come to the Casa and give them way too much candy. I encountered that half the maternal was puking all the sweets out. That's not really a healthy sign. I don't think people know how many people are doing the same thing. I think by the end of December the kids will be tired of all the attention. Tomorrow we are going to Grin Grin. It is also a playground with inflatable things. Tuesday we go to Wal-Mart because every child gets a gift. They had a Christmas tree in the store with a Christmas ball with story and photo of each child. People can then "adopt" or  donate rice etc to the kitchen of the home.

Furthermore, the daily things and activities with the kids. Spanish lesson is also slowly improving. It is pretty confusing with all them gramatic rules. Wednesday we have a little exam, so I have to study the next few days. I enjoy talking with the people here in Colima. I'm not so much a book person. But anyway, I will get there slowly but surely.

Christmas is coming closer. I have 9 days off for Christmas and I'm going to travel. Together with Rianne we planned to visit Guadalajara, Mexico City, and Puebla.

Everything is going great otherwise. Still enjoy every moment here in Colima, and an average of 90 degree weather ... so I shouldn't complain. Although it can be very chilly in the morning, so I am very happy with my sweathers that I have brought with me

To see the photos for this blog, click HERE!!


Untill next time,

Annemiek]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4358491#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4358491 Sun, 07 Dec 2008 20:36:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4309401 NEDERLANDS:

Buenas tardes a todos.
Hier ben ik weer met een verslagje vanuit het warme dorpje, Colima!
Zijn jullie de sneeuw en het koude weer al zat? Over een klein maandje is het al weer kerst, ik merk er nog niet veel van ookal lichen de winkels hier ook vol met kerst decoraties.
Hopelijk vind iedereen het nog leuk om op deze manier mijn ervaringen te volgen!

Zaterdag 23 november ben ik met Rianne, Eva, Marloes en Lin naar Carazalillos geweest. Het is ongeveer 20-30 minuten van Colima. Het is een meer/ lagoon waar je lekker rustig kan rond wandelen en het is omringd door bergen. De volkaan (Volkan del Fuego) is ook beter te zien. Toen we er heen reden zijn we ook naar Zona Magica geweest. Hier bevind zich een heuvel, maar niet maarzo een gewonen heuvel. We zaten in een taxi en we zijn de heuvel eerst afgereden. Toen heeft onze chaufeur de auto in neutraal gezet. Wij stonden dus onder aan de heuvel maar de auto ging achterwaards omhoog. En hoe hooger je kwam hoe sneller de auto ging. Op de terug weg zijn we voorwaards met een pickup truk naar boven geweest, en die had z'n motor helemaal uit staan. Het was echt een aparte ervaring! Het is niet helemaal duidelijk waarom, of hoe het kan. Sommige zeggen het is een ilusie, andere zeggen dat er een magneet in de grond zit. Maar als je water op het wegdek giet loopt het water ook omhoog. Ik weet niet goed hoe het zit, maar ik vind het geen ilusie en geloof ook niet in een groote magneet.

Na een middagje rond lopen bij Carazalillos had ik wel zin om een paard te huren. Wat andere meiden wouden dat ook wel, dus we zijn er heen gelopen en maar eens even gaan kijken of het wat was. 5 Caballos, si ze hadden er 5. Al gauw zatten we op die tamme beestjes en op weg voor een avontuurtje. De paarden wisten precies de weg, maar je kon wel zelf beslissen hoe hard/ snel je wou gaan. Al gauw gingen Rianne en ik volop in galop en wij maar lachen. Vlak bij het eind punt was er geen stoppen meer aan omdat ze wisten dat ze bijna thuis waren. We zijn daarna nog voor een 2e rondje geweest.
Ik heb wel een halve week spierpijn gehad, maar dat kan ook niet anders als je 8 jaar niet meer op een paard gezeten hebt. Rond een uurtje of 5 zijn we per pick-up truck terug gereist naar Colima.
Er stond nog zo'n man bij de uitgang met wat vrienden en hij zij zo, kijk dan die gringas. Gringas zijn Amerikanen... hij dacht dat wij het niet zouden verstaan, dus ik zo "We zijn helemaal geen gringas" Oh je had die man moeten zien hij schaamde zich dood en liep even weg en ondertussen zaten zijn vrienden hem uit te lachen. Jaja ik kan ook best wel een beetje spaans. Mooi moment. Lachen.

Dinsdag ben ik mee geweest naar de school van Gonzalo. Zijn verzorgster had mij uitgenodigd om met hem mee te gaan. Hij gaat naar een speciale school, waar Suzana en Josue ook naar toe gaan. Op die school zitten kinderen die doof zijn, agresief zijn, down syndrome hebben, gehandicapt, enzovoort.
We gingen om kwart voor 8 weg. Eenmaal aan gekomen op de school is Gonzalo eerst naar een therapist geweest. Hij moest op een soort van bed lichen en zijn gevrichten werden eerst warm gemaakt met heating pads. Daarna kwam een doctor/ therapist  bij hem oefeningen doen en zijn spieren te rekken. Na de therapie is Gonzalo naar zijn klasje gegaan waar hij met hulp kon tekenen en beetje verfen. Daarna ben ik naar wat verschillende klasjes geweest waar onder andere werd geleerd, brood gebakken en de jongens waren plantjes aan het planten. Ze proberen deze kinderen toch te stimuleren zodat ze later wat gaan doen ookal kunnen ze niet de normale jobs doen, hebben ze toch wat talent en inkomen. Het was een ervaring apart, maar wel veel geleerd en zo zie je ook een keer de andere kant van de wereld. Het is zeker weten intensief werk.

Nou dat is wel zo'n beetje het laatste nieuws. Niet echt iets speciaals gebeurd hier op de casa, met de kindjes gaat het goed. We houden ze bezig met activiteiten en de daagelijkse dingen gaan gewoon door. In de maand December word het zeker weten druk voor de kinderen omdat veel organizaties en de wal-mart kinderen snoep, eten, kadootjes geven.
Morgen gaan we met z'n allen naar de echte bioscoop. Ik ben benieuwd!!


Zie foto's voor meer...
http://www.flickr.com/photos/60068033@N00/sets/72157610587026463/



Tot gauw, en veel liefs van mij,

Annemiek




ENGLISH:

Buenas tardes to all!!
Here I am again with a update from the sunny village, Colima!
Are you guys sick of the cold and snowy weather? About a month from now it's Christmas again, I don't really realize that it's almost Christmas, but the shops are  filled with Christmas decorations.
Hopefully everyone still finds it intersting to follow my blogs!

Saturday, November 23, I went with Rianne, Eva, Marloes and Lin to Carazalillos. It is approximately 20-30 minutes from Colima. It is a quiet lagoon where you can walk around and it is surrounded by mountains. The Volcano (Volcano del Fuego) is also easier to see, much closer. On our way there we also visited Zona Magica. It's a hill, but not a usuall hill. We sat in a taxi and we drove down the hill. When we were at the bottom our chaufeur put the car in neutral. So we were at the bottom of the hill but the car went backwards uphill. And the higher we got the faster the car went. It was really a special experience! It is not entirely clear why, or how it's possible. Some say it is a ilusion, others say there is a magnet in the ground. But if you pour water on the ground the water also rises. I do not know the truth, but I think it is an ilusion and do not believe in a big magnet.

After an afternoon walk in Carazalillos I felt like horse riding. We decided to go check it out. 5 caballos?, yes they had 5!!  Soon we sat on the backs of those tame horses, and on our way for a adventure. The horses knew exactly the road, but you could be free to decide how hard / fast you wanted to go. Soon Rianne and I went in full gallop,  and we just hung on and laughed. Near the end, there was no stopping, because they knew that they were almost home. We decided to go for another round.
Now I've been sore for about half a week, but that's not surprising if you haven't been on a horse for about 8 years. Around an hour of 5 we traveled back to Colima by pickup truck.
There was a man at the entrance with some friends and they where like, look them gringas. Gringas are Americans ... he thought we would not have understood, so I was like "We are absolutely no gringas!" Oh you should of seen that man, he was ashamed and walked away, and meanwhile his friends were laughing at him. It was a fun moment.

Tuesday, I went to school with Gonzalo. His care taker had invited me to come along with him. He goes to a special school, where Suzana and Josué also go. In this school children who are deaf, agressif, that have down syndrome, and so on.
We left at a quarter to 8. Once we arrived Gonzalo went to a therapist. He had to lay on a bed and the therapist heated up his joints with heating pads. The therapist the did exercises to stretch his muscles. After the therapy Gonzalo went to his class to draw and paint with assistance from his teacher since he can't really do it himself. Then I went to some different class rooms. There was a class where they baked bread and the boys were planting plants. They try to stimulate these children so that they later have somewhat of a career and income. It was a special experience, and learned a lot... intersting to see the other side of the world. It is intensive work for sure.

Well that is about the last bit of news. Nothing really special happened here at the Casa, but the children are doing great. We keep them busy with activities and the daily things go on. In the month of December it will be busy for the children because many organizations and wall-mart  donate to the children like; candy, food, gifts etc.
Tomorrow we are all invited to the real cinema. I'm curious!


See my photo's for more...

http://www.flickr.com/photos/60068033@N00/sets/72157610587026463/

See you soon, and much love from me,

Annemiek
]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4309401#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4309401 Thu, 27 Nov 2008 19:04:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4260973

NEDERLANDS:


Zoals de titel zecht, Me encanta Mexico; Ik hou van Mexico.
Ik voel me hier echt op mijn gemak. Het werken met deze kinderen hier geeft een goed gevoel, mensen zijn super lief en hulpzaam, je hoord gezellige muziek in alle hoeken en gaten, ... gewoon de mexicaanse sfeer is helemaal toppie. Toch laat ik jullie niet in de steek hoor, daarom is het is weer tijd voor een update vanuit het zonnige Mexico!
Weer een hoop mee gemaakt, gezien en gelachen.
Ik weet niet waar de tijd blijft!!
Nou ga er maar even voor zitten want ik heb wel weer het een en ander te vertellen.


Zaterdag 1 November zijn Francis, Eva, Mara, Ferry en ik naar de universiteit van Colima geweest. We stapten om half 8 in de auto, en al gauw waren we geariveerd. We hebben eerst even wat rond gelopen en toen gingen we naar het les lokaal waar Ferry Nederlands geeft. Er waren 3 studenten;

Horacio, 66 jaar
Maria Teresa, 29 jaar
Felipe, 21 jaar

Als eerste werden we voor gesteld en vervolgens hebben we elkaar beter leren kennen door vragen te stellen. Waar kom je van daan, wat zijn je hobbies, enzovoort. Daarna gingen we een stukje van Jip en Janneke vertalen. Wij Nederlanders moesten dus de hele tijd Spaans praten en de mexicanen Nederlands. Het ging best wel heel goed en het was ook best grappig. Aan het eind hebben we rollenspel gespeeld. Deze studenten hebben er zelf voor gekozen om Nederlands te leren, en het is niet verplicht. Na 2 uur klas kregen we een rondleiding op het campus. Het was een interesante morgen!


Sinterklaas!!

Ja je leest het goed, sinterklaas is ook in Mexico stiekem toch even aan komen waaien. Vorige week zaten er 2 A-4tjes aan de deur geplakt met de onderstaande text, en een gedicht voor ieder vrijwilliger.
Ik heb wel een idee wie de geheime sint was. Bij deze bedankt en heel lief!!


Lieve vrijwilligers,

Iemand heeft de sint laten weten,
Dat hij deze vrijwilligers dit jaar zeker niet mocht vergeten.
De sint is bijna in Nederland aangekomen,
En dacht laat ik de vrijwilligers op de weg er naar toe maar belonen.
Ook al ziet hij jullie niet,
Hij weet dat mede dankzij jullie elk kind op het weeshuis elke dag weer geniet.


Annemiek onze stoere plattelands meid en feestbeest,
Met roze scootermobiels vermaakt jij die kinderen nog het meest.
Ook in het uitgaansleven weet jij je wel te vermaken,
Met je swingende heupen weet jij de locals gek te maken

Op deze manier wilde de sint jullie laten weten,
Wat jullie hier doen is iets om nooit meer te vergeten.

Liefs,

???


Zondag ben ik naar het centrum geweest om even rond te kijken en ik ben ook even in de cathedral  geweest. Het is een hele groote kerk, die van binnen heel mooi is.
Het was weer Maandag en een nieuwe week voor de boeg. Om twee uur hadden we werk overleg. We bespreken vooral wat er verbeterd kan worden op het tehuis, problem, en andere punten die we moeten over leggen.
Over het algemeen gaat het goed, maar er zijn altijd wel kinderen bij die extra moeilijk zijn. Ook heb ik voor gesteld om een schema te maken voor de spelkamers. Het is mij op gevallen dat sommige kinderen een heel laag niveau hebben. Als we dan in de spelkamer zitten en sommetjes, tellen, alfabet oefenen gaan andere kinderen het voor zeggen. Dus nu gaan we eerst kijken welke kinderen wat weten en dan kinderen van het zelfde niveau in een klasje te plaatsen. Hopelijk kunnen we er gauw mee beginnen, en ik geloof dat het dan veel beter gaat.


Het gedrag van de kinderen verschild best wel hier. Als ze eerst aan komen bij het tehuis zijn ze meestal eerst verdrietig natuurlijk maar het is me wel op gevallen dat ze wel met iedereen willen spelen. Sommige hebben minder moeite omdat ze weten hoe slecht het thuis is of op straat. Meestal gaat dat al gauw fout omdat ieder kind hier echt bijna aleen maar aan zichzelf denken. Alles is ik wil alles voor mijzelf, ze willen niet gauw wat delen, ze schoppen en slaan iedereen en ze kunnen soms ook onwijs goed vloeken. Als we het zien dat zeggen we er natuurlijk wel wat van. Ieder kind hier vecht voor zichzelf... en dat is ook begrijpelijk. Ze zijn ook altijd samen en ze hebben verder niet veel prive tijd. Maar er zijn ook momenten waar ze leuk met elkaar kunnen spelen hoor, en kinderen zijn nou eenmaal kind.

Dinsdag avond heb ik weer stoer mee gedaan met voetballen. Ik als enig meisje, maar dit keer kreeg ik wel meer de bal omdat ik dus heb later blijken dat ik ook best wel een beetje kan voetballen.
Woensdag avond heb ik ook even actief gedaan en ik ben met de meiden wezen zumba-en. Ik had dat ook een tijdje gevolgd in Amerika dus ik kon het al een beetje maar de pasjes enzo waren wel anders. Het is eigenlijk aerobics op latijnse muziek. Het is heel grappig, en vooral als je niet alle pasjes weet en het best wel vlot gaat alemaal. Na het zumba-en hebben we nog even wat buikspier oefeningen gedaan en vervolgens maar besloten om weer naar huis te keren. Jaja Annemiek komt straks nog super fit thuus. Kiek maar uut!!


Donderdag was het dan zo ver. Ik had besloten om maar eens te gaan beginnen met de fotos van alle kinderen van het tehuis. Ik ben eerst maar eens even naar Ana Maria gegaan om een lijst te vragen van alle kinderen met hun geboorte datums. In totaal zijn er 94 kinderen op het tehuis. Daarna hebben Rianne, mijn assistente en ik samen de 12 posters op de muur gehangen die alemaal een verschillend kleurtje hadden. Al gauw kwamen er kinderen aan die op de foto wouden. Rianne hielp met de namen aflezen en aan strepen. Ze moesten alemaal een Casa San Jose shirtje aan doen net voordat ze op de foto gingen dus Ines hielp met de shirtjes. We zijn nu zo'n beetje op de helft, dus nog genoeg te doen!!

En toen was het weekend weer in zicht dus even ontspannen. Vrijdag zijn we met bijna alle vrijwilligers naar een concert geweest van een best beroempde bandje hier. We zijn gelukkig naar binnen gekommen omdat je blijkbaar kaartjes moest hebben. Het scheeld dat we wat blonde meiden bij ons hadden, dat maakt hier soms nogal indruk!! Soms is het wel handig maar soms word je wel heel anders behandeld als "buitenlander"
Na een avondje van flink dansen, veel lachen en een aantal biertjes later zijn we maar in onze bedjes gedooken. Zaterdag rustig dagje gehad, even op een terrasje gezeten met wat dames en lekker gekletst.
Zondag zijn we naar Manzanillo geweest voor een dagje strand. Ik was er al geweest, maar vond het super leuk om de haven weer even te bezoeken. De zelfde avond weer terug gereist naar Colima.

Vandaag Maandag waren er niet zo veel kinderen op het tehuis omdat het een feestdag was. Het heeft met de Mexicaanse revolution te maken. De dag zelf is pas Donderdag, maar dan kunnen de mensen een lang weekend vrij nemen. Voor de vrijwilligers was het een ander verhaal. Er blijven altijd kinderen over op het tehuis dus we hebben wat activiteiten/ spelletjes gedaan met de kinderen die nog over waren. Ook was het schoonmaak dag. Samen met Raphaela, Eva en Marloes hebben we speelkamer 1 grondig schoon gemaakt. Al het speelgoed eruit, tafels, en ander prullerie. Met sop alles mooi schoon gemaakt, en de vloer ook even goed schoon gemaakt. Vervolgens alles in bakken gesorteerd.
De kinderen hielpen/ speelden een beetje rond ons heen en dat was wel grappig.
Ik ga er maar een einde aan maken want het is zo bedtijd. Verder alles prima, ook al kunnen de muggen hier alderjekus vervelend prikken, het water soms "op" is, en dat het soms heel warm kan zijn... maar dat is Mexico, en ik vind het toch ontzettend mooi hier!

Tot gauw, liefs Annemiek
foto's bevinden zich in foto album #2

ENGLISH:


Like the titel says, I love Mexico.
I really feel at home here. Working with the kids gives me a great feeling inside, people are really sweet and helpful, you hear music everywhere... the Mexican atmosphere is just fantastic. But don't worry I haven't forgotten about you guys, so it's time for a new update from the sunny Mexico!
I have experienced, seen, and laughed a lot.
I don't know where the time goes!!

Saturday November 1; Francis, Eva, Mara and Ferry went to the University from Colima. 7:30AM we were on our way, and quickly we arrives. First we walked around campus for a little bit. Then we went to the classroom where Ferry teaches Dutch. There were 3 students;

Horacio, 66
Maria Teresa, 29
Felipe, 21

First we were introduced and then we had an activity where we asked eachother questions. Then we translated a few pages out of a Dutch book Jip & Janneke. Us Dutch people had to talk Spanish to the Mexicans, and they of course had to speak Dutch. It was fun, and they were actually pretty good. This is a class that they were interested in taking for fun and it's not required. Finally we played a character game. After our 2 hour class we got a tour of the campus. It was an interesting morning!

Sunday I went to Colima centrum to walk around and see some shops. I also decided to stop by the cathedral. It is a really big church, and it was beautiful inside.
Before I knew it Monday arrived. At two we had a meeting with all the volunteers. We talk about problems at the orphanage, change, suggestions and also look at what is going well. I brought up a point about the playroom. I noticed that some children have a very low level of learning. These children need extra help and attention because whenever we practice a subject other kids scream the answers. So now we made a schedule and are going to observe which children need more help and eventually form a little group so we can teach them in a separate class.

The behavior of the children here consists of a big variety. When they first arrive at the orphanage they are usually very sad, which is understandable. Others don't care because they know how bad it is at home or on the streets. Every child here ends up fighting for themselves. They don't like to share toys, and they hit other kids. Of course they can also play very nicely together, and I do understand that they eat, sleep, shower etc. together. Much privacy is not usual. Children are children.

Tuesday evening I joined the boys with a soccer match. It was a bunch of fun as usual. I was the only girl and the guys here believe girls cannot play soccer. Well they were in for a treat because girls can play soccer! I think they finally realized that. I get a little more respects now. Wednesday evening I joined some girls in zumba. I also took zumba class in America for a while. It is aerobics on latin music. Very fun and fast paced. Yeah you better watch out, Annemiek is going to return with a solid body!!

Thursday I decided to start taking photos of all the kids at the orphanage. A fun project but also a lot of work. Rianne, my assistant helped me put up the different colored backgrounds for all 12 birth months. Not much later the kids were curious what we were doing, and I quickly started. Rianne helped with the names and marking each one off. Each child put on a Casa San Jose shirt which Ines provided. Right now we are about half way done, so still enough to do!!

And then the weekend arrived again. Time for some relaxation. Friday night we went to Olympus to see a concert. Iskander performed and we managed to get in without tickets. Always fun, it really helps if you have a few blonde girls with you. After a fun night of dancing and a few beers we decided to go home to our warm beds. Saturday relaxed and ate something at a little restaurant with some girls where we had some great concersations. Sunday we went to Manzanillo with a little group. The beach was really relaxing and even though I was there before it was great to see the bay again. We returned home that same night.

Today, Monday it was pretty quiet at the orphanage. Most of the children were at home because today was a holiday for the Mexican revolution. Even though the real holiday is Thursday I believe they made it today so people can take a long weekend off. For us volunteers it was no such luck. We planned activities for the kids which is always fun. Raphaela, Eva, Marloes and I also cleaned out playroom 1. It was very necessary. We cleaned all the toys and organized them in seperate bins. The little ones from Maternal joined us, and tried to help us but they were mainly playing, which was fun.
Well, that's all for now. I am still doing great even though the moscitos bite me, the water quits working once in a while and that it can be very hot during the day... but that's Mexico, and I still love it here!!

Until next time, much love Annemiek
for photos see album #2

]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4260973#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4260973 Tue, 18 Nov 2008 00:49:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4198617

NEDERLANDS:

Dinsdag 28 Oktober
Groepsfoto

We hebben wat leuke fotos gemaakt van alle vrijwilligers. Ik had de ere om de fotograaf te zijn dus ik heb even de self-timer gebruikt. We hebben op wat meerdere plekken foto's gemaakt. Het resultaat kunt U in mijn fotoalbum vinden natuurlijk. Binnenkort ga ik ook foto's maken van alle kinderen en werkers op het tehuis. Ik heb een paar weken terug al verschilende kleuren gekocht als achtergrond. Ik ga ze vragen of iedereen dan hun witte Casa San Jose shirt kan dragen doordat het een beetje strak lijkt. Dit vind ik een leuk project voor het tehuis en mezelf. Ik moet nog even een datum prikken, en het zal wel even duuren voordat ik alles klaar heb.

Woensdag 29 Oktober
Afscheid en Disco

Deze dag was gewoon zoals alle andere dagen maar we hadden ook een afscheids feest voor de meiden. Lupita (directora) had een lunch georganizeerd voor alle vrijwilligers. We hebben lekker gegeten en tussen door hadden de meiden nog wat kadootjes en een certificaat gekregen voor het werk hier op het tehuis. S' avonds hebben we een disco georganizeerd voor de kinderen en ook een beetje omdat Natasja, Ilena en Mariska terug zouden keren naar Nederland die avond. We hadden de zaal mooi versierd met slingers die de kinderen hadden gemaakt. Het was een leuk gezicht om iedereen te zien dansen vooral de kleintjes. Iedereen greeg een zakje met snoep en wat te drinken tijdens de disco. Na de disco zijn we met veel mensen de witte Van in gekropen en koffers er tussen gepropt om de meiden naar het busstation te brengen.



Vrijdag 31 Oktober
Film
Het was weer Cine week en de kinderen hebben wall-e gekeken. Met een projector word de film op een witte meur afgespeeld. Het was op zich wel een grappige film, maar een beetje een tonig waardoor sommige ninos in slaap van vielen. Ook word het zeer warm in de Cine omdat het een kleine ruimte is.



Dia de los Muertos

Deze dagen waren niet ongekend voor bij gegaan. Op de Casa waren ook dekoraties voor deze dagen.
De dag van de doden (Spaans: Día de los Muertos) is een Mexicaanse feest- en herdenkingsdag. Het vindt elk jaar plaats op 1 en 2 november, dus op Allerheiligen en Allerzielen. In mindere mate wordt het ook in de rest van Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en de Filipijnen gevierd. De Dag van de Doden komt op buitenstaanders vaak vreemd en luguber over.
Men gelooft dat de zielen van kinderen op 1 november terugkeren naar de aarde, en die van volwassenen op 2 november. Gedurende het hele jaar bereidt men zich voor op het festival, men verzamelt goederen die men aan de doden zal offeren.
In de periode rond de dag van de doden maakt men graven van dierbaren schoon en versiert deze. Sommige rijkere families bouwen bovendien altaren in hun huis. Men bezoekt de graven van dierbaren en offert er voedsel en drank. Na afloop eet en drinkt men het vaak zelf op, omdat men gelooft dat de zielen van de doden de ziel van het voedsel tot zich hebben genomen. Men gaat er dan ook vanuit dat het voedsel geen voedingswaarde meer heeft.

Zaterdag 1 November en Zondag 2 November
Barra de Navidad & Melaque

Zaterdag zijn Wouter en ik om 1 uur in de bus gestapt om vervolgens naar het strand te reizen. We zijn via Manzanillo naar Barra de Navidad gereden en vervolgens een taxi genomen naar Melaque. Er waren al wat vrijwilligers op het strand omdat die een bus eerder waren gegaan. Toen we aan kwamen lopen zaten ze al lekker op het strand. We hebben eerst maar even een kamer geregeld omdat we wel wouden over nachten. We hadden gelijk even onze spullen in onze kamer gelecht en even om gekleed op daarna de zee in te springen. Op een afstandje kon je wat bergen zien, het waren eigenlijk kleine eilandjes. We hebben laat op het strand gezeten... tot de steren en de halve maan ons toe keken. Toen hebben we ons alemaal toch maar klaar gemaakt om even wat te gaan eten. We hadden een taxi genomen naar Barra omdat daar meer te doen was. Aangekomen in een typische mexicaans restaurantje hebben we heerlijk kunnen eten en naarna wouden nog wat andere koffie leuten bij een ander tentje. Vervolgens zijn we door gelopen naar een barretje waar we lekker hebben staan dansen voor een paar uurtjes.
Zondag hebben we weer zitten luien op het strand met veel zon natuurlijk. Gelukkig was het lekker rustig omdat het niet top tourist seizoen was... Later op de dag zijn we naar die rotsen gelopen om het uitzicht te bekijken.
Malaque is zeker weten de moeite waard geweest en het is een heel mooi strand.
Om 8 uur hebben we weer de bus terug genomen naar Colima. Het was heel erg koud in de bus omdat de buschaufeur de airconditioning heel hard aan had staan. Gelukkig hadden Francis en Marije dekens gekocht dus we konden die mooi gebruiken. Na een tijdje van blauwbekken heeft Marielle uiteindelijk toch "mucho frio" geroepen omdat we voorin de bus zaten. Eindelijk ging de temperatuur omhoog, maar we hebben wel veel schik met z'n allen gehad die 3 uurtjes in de bus. Die mexicanen zullen wel denken die gekke Hollanders.

Aan staande Zaterdag ga ik met 3 andere vrijwilligers naar Univerdidad de Colima. Ferry is daar leraar Nederlands, en we gaan mee om conversaties te houden met zijn studenten. Ik ben benieuwd. 

* fotos bevinden zich in foto gallery 2!

ENGLISH:


Tuesday Oktober 28
Groups Photo

I got to be the photographer again since Ferry wanted a group photo of all the volunteers at the Casa. I took a few different photos at different spots. I posted my 2 favorites in the gallery. I am also going to do a project of my own here. My plan is to photograph each kid and worker like a class photo. I have already bought different colored backdrops, so each birth month is different. I still have to pick a day, but it should look nice since I want everyone to wear their Casa San Jose shirt. It will be a while till I have it all finalized, but I am exited for sure!



Wednesday Oktober 29 
Good byes Disco

Just another day at the orphanage but we had a good bye lunch for Natasja Ilena and Mariska.
A disco is what we chose for the kids on Wednesday because they had been asking us for quite a while when there would be another disco. During the day we made some decorations with the kids for Natasja, Ilena and Mariska since they would leave that night. It was fun to see everyone dance especially the little ones from maternal. They are so adorable and of course I got to dance with them too. They all got some candy and soft drinks during the disco. It was a fun night.


Friday Oktober 31
Cine

Wall-e it was. Movie day.. the kids always enjoy a day of relaxation with a movie. Some fell asleep of course since it's quite hot in and they always lay down on little mattresses and pillows.


Dia de los Muertos

A mexican festival/ holiday like Halloween but a little different.
Decorations at the orphanage were made and these days were not forgotten.
Plans for the festival are made throughout the year, including gathering the goods to be offered to the dead. During the period of November 1 and November 2, families usually clean and decorate graves;[2] most visit the cemeteries where their loved ones are buried and decorate their graves with ofrendas, or offerings, which often include orange marigolds called "cempasúchitl" (originally named cempoalxochitl, Nahuatl for "twenty (i.e., many) flowers"). In modern Mexico this name is sometimes replaced with the term "Flor de Muerto" ("Flower of the Dead"). These flowers are thought to attract souls of the dead to the offerings.
Toys are brought for dead children (los angelitos, or "the little angels"), and bottles of tequila, mezcal or pulque or jars of atole for adults. Families will also offer trinkets or the deceased's favorite candies on the grave. Ofrendas are also put in homes, usually with foods such as candied pumpkin, pan de muerto ("bread of the dead") or sugar skulls and beverages such as atole. The ofrendas are left out in the homes as a welcoming gesture for the deceased.[2] Some people believe the spirits of the dead eat the "spiritual essence" of the ofrenda food, so even though the celebrators eat the food after the festivities, they believe it lacks nutritional value. Pillows and blankets are left out so that the deceased can rest after their long journey. In some parts of Mexico, such as the towns of Mixquic, Pátzcuaro and Janitzio, people spend all night beside the graves of their relatives.

Saturday November 1 and Sunday November 2
Barra de Navidad & Melaque

Saturday Wouter and myself hopped on a bus at 1 pm. We decided to visit the beach. Most of the other volunteers had already taken an earlier bus but since we went to the Feria the night before we slept in. Our bus went to Manzanillo first and after that continued on to Barra de Navidad. Once we arrived there we took a taxi to Melaque since the rest would be there as well. Once we found them relaxing on the beach we first decided to get a room since we planned on staying till sunday. We dropped off our backpacks and jumped in the ocean. The water was great temperature wise and we had a beautiful view. There were little islands/ mountains in sight. Not long after the sun kept going down and I sat on the beach till I saw the stars and half a moon. It was really relaxing. Then we all decided to get ready for some dinner in Barra. After a taxi ride we arrived at a typical Mexican restaurant where we ate some food. After that we went to another place since some wanted some coffee. Finally we went to a little bar/ club where we danced for a few hours.
Sunday we chilled on the beach and visited some shops in the local area. Melaque is a very nice quite place. Especially now since the tourists are not there yet. Later in the afternoon we walked to the end of the beach where you could walk to part of the islands. At 8 pm we took a bus back to Colima.

This upcoming Saturday 3 volunteers and myself are going to visit the Univerdidad de Colima with Ferry. He is a teacher there and teaches Dutch. We are going to have conversations with the students there so that should be very interesting!

* see foto gallery 2 for photos!

]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4198617#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4198617 Tue, 04 Nov 2008 22:21:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4163664 NEDERLANDS:


Hola familia, amigos y otras personas...
En toen was het al weer Maandag en weer even een kleine update vanuit het zonnige Colima. De tijd gaat nog steeds heel snel hier, en ik zit hier al weer een maand en 4 dagen. Vorige week was het weer een drukke week met onder andere de 6 kamp. Vorige week maandag hadden we de posters op gehangen voor de Juegos Olimpicos. Kinderen gingen zich al gauw in schrijven. We zijn inmiddels ook met een nieuw werk schema begonnen omdat er weer wat nieuwe vrijwilligers bij zijn gekomen: Marielle, Marije, & Marieke. Jaja we hebben hier veel namen die beginnen met Mar. We zijn nu met ruim 15 man hier, maar Woensdag gaan Natasja, Ilena en Mariska weer naar Nederland.
Maandag om 7:30 in de morgen had ik sport activiteiten met de kinderen, 8:30 kinderen weg brengen naar school, 9:00 ontbijt, 9:45 keukendienst.. afwassen dus en om 10:00 uur hadden we spelkamer 1.
Dinsdag gingen we lekker zwemmen met de kids. Het was weer een lekker water gevecht met de kinderen en andere vrijwilligers.
Okay ik zal nu even door spoelen naar Donderdag. De dag van het "6 kamp" en het was een gezellige avond. De kinderen moesten eerst eten om 8 uur, en daarna zijn we de Comedor (eetzaal) in gegaan om iedereen in groepen te delen. Al snel gingen de eerste fluitjes af, en het was beginnen maar. We hadden een aantal speletjes georganizeerd zoals, hinkstapsprong, ballon lopen tussen de buik van 2 kinderen, de hoogste pyramide bouwen, levende knoop, voetbal schoppen voor punten, limoen lopen met een lepel in de mond, kruiwagen lopen, uitbeelding van een sport gokken, en emmer tollen. (heel snel om een emmer draaien en dan lopen)
Ik was fotograaf dus ik heb niet bij een spel gestaan maar wel leuk mee gekeken en soms een beetje geholpen. Rond half 10 was iedereen klaar en hebben Ines en ik het drinken en een gezonde snack op tafel gezet. De pinata hing al een halve dag in de boom dus de kinderen hadden wel zin in de uitslag. Al gauw werd mijn naam geroepen of ik in het spaans kon zeggen welke groep de winaar was. Ik mog op een bankje gaan staan en na eindelijk de aandacht van iedereen te hebben was Grupo Naranja (Zwitserland)  kampioen!! Die groep mocht dus de pinata in elkaar slaan waar vervolgens de snoep uit kwam. Alle kinderen er op af ookal probeerde wij groep oranje aleen te laten slaan en snoep pakken. Maar goed, ze hebben (sommige) wel netjes  het snoep verdeeld.
Spaanse les gaat ook goed. We hebben veel conversatie in de klas. Onze lerares Norma spreekt heel duidelijk spaans en het is dus een goede oefening om zelf ook te praten. Als ik in een taxi stap of ik ben ergens anders probeer in ook zo vaak mogelijk mijn spaans te gebruiken. Vandaag zijn er weer 4 kinderen bij gekomen, drie broertjes en een zusje. De politie kwam ze brengen, geen idee wie de ouders zijn en geen kleren behalve wat ze aan hadden. Wat kleintjes van maternal gingen ze meteen helpen en troosten. Die blikken in hun ogen..... je hebt geen idee wat ze mee gemaakt hebben of waar ze vandaan komen. Toch fijn dat ze vanavond in een goed bed kunnen slapen!!
Afgelopen weekend ben ik gewoon op het tehuis gebleven. Ik voelde me helaas niet helemaal lekker, dus ik heb veel geslapen. Het gaat nu al een stuk beter!! Er is ook kermis (La Feria)  hier in Colima met een hele groote markt erbij. Ik was zondag nog even wezen kijken met wat meiden, maar ik ben maar weer vroeg naar huis gegaan  omdat het best warm was en ik voelde mij niet helemaal lekker. Thuis heb ik "genoten" van een glas zout water met limoen. Het is echt heel vies, maar wel goed zodat je niet te veel vocht verliest. La Feria is nog voor 2 weken hier in Colima te bezoeken dus ik zal terug keren voor een langer bezoek. Verder heb ik niet veel nieuws. Gedurende dag help ik kinderen bijvoorbeeld met wat engelse huiswerk, wat individuele aandacht en soms wil een kind gewoon even bij je zitten of even lekker spelen. En het leukste is een glimlach op hun gezichtjes te zetten!! Er is altijd wel wat te doen hier. Deze keer dus een wat kleinere blog, maar kijk ook even naar de foto's, die vertelen hun verhaal wel. Ik ga even rustig aan doen en tot gauw lieve mensen! Adios tot volgende keer maar weer!!

Saludos con mucho amor de Annemiek



ENGLISH:

Hola familia, amigos y otras personas…

It's already Monday again and just as small update from the sunny Colima. The time goes really fast, and I've already been here for a month and 4 days. Last week it was a busy week with among other things the 6 camp I talked about in my previous post. Last Monday we posted the posters for the Juegos Olimpicos. Children quickly signed themselves up. In the meanwhile we also started a new work schedule because we have some new volunteers: Marielle, Marije, & Marieke. We have many names which start with Mar. Our group consists of 15 volunteers, but Wednesday Natasja, Ilena and Mariska are returning to the Netherlands. Monday at 7:30 in the morning I had sport activities with the children, 8:30 walked the children to the school, 9:00 breakfast, 9:45 kitchen work, dishes, 10:00 playroom 1. Tuesday we got to swim with the kids, which is always a blast.. a lot of water fights etc. Okay I am going to fast forward to Thursday. The day of the "6 kamp" and it was a fun evening. The children had to eat first, and afterwards we went into the Comedor (cafeteria) to put everyone in groups. Already rapidly the first whistles descended, and we were off to a start. We had a number of games such as, hinkstapsprong, balloon runs between the abdomen of 2 children, the highest pyramide build, live knot, soccer kicks for points, lime runs with a spoon in the mouth, wheelbarrow runs, portrayal of a sport guess which sport, and bucket spins. My job was mainly being the photographer, so I couldn't help at an activity but I helped here and there.
Around half 9:30pm everyone was done with all the games and Ines and put some drinks and a healthy snack on the table. The pinata had been hanging in the tree for a long time so children were eager to hear the winner. Grupo Naranja (Switzerland) it was!! They hit the pinata till the candy came out, and of course there was no stopping..... all kids wanted candy but some nicely shared!
Spanish classes are going great. I really enjoy our class since it is completely in spanish!!
I try to use my spanish as much as possible which gives me more practice.
Today 4 new children we placed into the orphanage, three brothers and a little sister. The police brought them, no idea who the parents are and no clothing except what they had on.
It's amazing to see their eyes..... you have no idea what they have been through and where they come from. Nevertheless great that that they are in good hands and they have a bed to sleep in tonight!!
This past weekend I stayed at home, I did't feel so good so I slept a lot. I feel much better now. Right now the fair (La Feria) is in full swing here in Colima with a complete market. I was there Sunday but left early since I didn't feel well. At home I enjoyed a glass of salt water with lemon. It was really discusting but it kept me from dehydrating.
Furthermore I don't have much news. During the day I help children for example with English homework, give some individual attention, sit and play with the kids. Most importantly put a smile on their faces. There is always something to do here. This time a smaller blog, but check out the photo's they will tell you some things as well. Adios, untill next time,

Saludos y con mucho amor de Annemiek]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4163664#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4163664 Mon, 27 Oct 2008 23:28:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4131407 NEDERLANDS:


Het is Dinsdag 14 Oktober 3:30 AM... ik word wakker. Er zit iets door mijn kamer heel te fladeren, ik dummel weer weg. Op eens zit er wat op mijn gezicht!! Wat is dat nou dan weer, met het lichtje van mijn alarm zie ik dat het een cucaracha is. Het probeerd weer verder te vliegen maar met mijn kussen sla ik hem aan de grond. En toen? Even met mijn sandaal dood getrapt, en vervolgens naar buiten geschopt. Jah Annemiek waarom gebruik je gewoon je klamboe niet? Vind ik niet fijn en muggen steken mij niet in de nacht!!

Hola de Mexico, otra blog de las aventuras de la Holandesa.
Como estan todos?

Deze week was het weer druk druk. Normaal probeer ik op Zondag een nieuwe blog te plaatsen maar dat lukte niet helemaal door de drukte. Maar ik zal jullie even vertelen wat ik alemaal heb uit gespookt.

Naast de normaale klusjes die elke week staan in gepland op het schema hebben we een aantal leuke dingen gedaan.
Maandag hebben we met alle vrijwilligers vergaderd over het 6 kamp dat voornamelijk Wouter wou organizeren voor zijn school. We hebben wat spelletjes bedacht en wat taken verdeeld. Ik ging helpen met een pooster maaken en we zijn later in de week nog een keer samen gekomen om alles beter in te plannen en besloten om als thema te gebruiken; de Olympische spelen.
a.s. Donderdag avond rond 8 uur gaan we leuke spelletjes doen met alle kinderen van het tehuis. Ik ben voornamelijk Fotograaf, dus bij mijn volgende verhaal zal ik daar meer over vertellen en laten zien.

Donderdag hadden we weer spelkamer en daarna mochten de kinderen spelen. Wat jongens wouden fietsen, maar er was ook een roze barbie scooter gevaletje waar Luis graag op wou rijden. Die scooter heeft geen stuur meer en hij doet het verder ook niet meer dus het werd duuwen. Een van die grootere jongens van Maternal hielp mee, en het was echt heel erg grappig. Rianne en ik lagen helemaal in een deuk omdat die scooter geluid maakte en elke keer gingen ze heel hard scherp door de bocht... en vielen ze om.
Later op de middag wat het tijd voor de machische Zeepbaan!! Eerst mochten de Ninos (jongens) Ze konden niet meer wachten... er stond een lijn bij het hek, en ze keken al toe hoe Wouter zijn eerste proef glij maakte.
Ik heb natuurlijk foto's gemaakt, en het was lachen om te zien. De Ninas (meisjes) hebben ook veel schik gehad. Vervolgens mochten de kleintjes van Maternal ook mee doen maar die waren toch nog wel een beetje terug houdend soms.

Vrijdag de 17e ben ik wezen shoppen voor Gonzalo. Raphaela was met mij mee gegaan om spullen terug te dragen, en het was ook gezellig samen.
Dit heb ik tot nu toe gekocht met het ingezaamelde geld:

* Schoenen
* Nieuwe broek
* 2 groote handdoeken, 1 mid formaat, en 1 washandje
* Deodorant en Micky Mouse parfum
* Pampers
* 2x Baby Shampoo
* Baby olie/ zalf
* Natte doekjes
* Suavitel wasverzachter
* Mouthwash

In de middag toen hij terug was van school ben ik even bij hem op bezoek geweest. Ik kom er aan met tassen spul, voor hem! Hij begon al gelijk te glimlachen... en ik vertelde dus dat het voor hem was.
Na de spullen uit gepakt te hebben even de veters in zijn schoenen en aan passen. Ze passen goed!! Het was echt fijn om te zien dat hij blij was met de spullen. Gonzalo's verzorgster deed ook nog wat deo op waar die echt van moest lachen. Voor de foto's zie mijn foto gallery. Ik zat vorige week in spaanse les en we praten altijd over heel veel dingen in het spaans. De cultuur hier in Mexico, eten, winkelen, nederland, economie, gewoontes, geweld, muziek, en ook wel eens over de kinderen van het tehuis. Norma mijn lerares geeft ook engels aan de kinderen hier op het tehuis en ze vroeg of ik wist hoe Gonzalo op het tehuis van terecht gekomen. Blijkbaar toen hij geboren was en zijn moeder door had nat hij niet "normaal" was maar gehandicapt.... heeft ze hem achter gelaten. Oke ja... erg!! Maar ze heeft hem achter gelaten op de trein rails. Te gek voor woorden. Ik snap niet dat je na 9 maand zo maar je kind af kan staan. Natuulijk is het niet leuk als je baby niet gezond is maar je hoeft hem toch niet op de trein rails te leggen. Maar goed hij is nu in goede handen en gelukkig is hem niets over komen.
Gonzalo is trouwens 15 en woont dus al heel zijn leven op het tehuis.
Na het leuke bezoekje aan Gonzalo heb ik Pinky gewassen met Carlos en Maria. Pinky is ook ziek trouwens. Hij zit elke keer te hoesten en hij heeft mediceinen gekregen van de dierensarts. Elke keer komt er van slijm uit zijn mond. Volgens mij eet hij ook niet meer veel, hopelijk word hij gauw weer beter, Canela is er ook niet meer dus het zou zeker saai worden hier. Maar goed... beetje positief blijven!!
Vrijdag avond hebben Francis, Raphaela en ik samen aan de 2 posters gewerkt voor de olympische spelen. Ze zijn mooi geworden!!

Zaterdag even lekker uit geslapen... nouja was de bedoeling maar er was een beetje veel lawaai hier. Later op de dag even naar het thuis front gebeld. Lekker bij gepraat met pa en ma, die druk aan het klussen waren in Hicksville, Ohio. Met de middag zijn we met een paar meiden naar de dierentuin geweest hier in Colima. Aapjes gezien, leeuwen, vissen, schildpaden, mexicaanse honden, vogels en slangen!! Er stond een man met een hele dikke slang om zijn nek. 11 kilo woog dat beestje. Even voelen.... ja best cool. Ik dacht niet dat ik ooit een slang zou gaan "aaien" Maar ahumm... en zeker niet in mijn nek. Ik heb een slang in mijn nek en hand gehad. Was echt wel gaaf om een keer in je leven te doen. Kijk straks even naar de foto(s)!!

Zondag 19 Oktober ben ik naar Manzanillo geweest met; Ilena, Natasja, Mariska en Lin. Om een uurtje of 11 zaten we in de bus. Ongeveer anderhalf uur later kwamen we aan bij het busstation en hebben we eens taxi genomen naar het strand. Het was een beetje grijs weer. Toch wel mooi schoon water en we zijn onder een parasoletje gaan zittenl. Al gauw koelden we af in de zee. Het strand van Manzanillo licht in een soort van halve cirkel. Wij zaten zo'n beetje aan het einde. Er kwam een mexicaanse man bij ons of we wouden jet-skien. We zeiden No Gracias. Later kwam er een andere man bij Mariksa en vertelde haar dat hij ook een jet-skie verhuurde voor 30 minuuten. 120 mile per uur zou zo'n ding gaan. Ik lag daar dus lekker te zonnen op het strand en Mariska komt bij me om te vragen of we samen gaan. Uhmmm ja lijkt we wel kicken!!
Zwemvestje aan, en paar minuten later zitten we met z'n beiden op dat ding. Even uitleg maar Mariska had in Puerto Vallarta ook al gejetskied. Ik liet haar dus eerst, en ik zat achterop. Eerst even rustig op trekken omdat er best veel mensen aan het zwemmen waren. En daar gingen we... met een gigantische vaart scuurden we de zee in. Het was echt super gaaf en het ging kei snel. Toen was het mijn buurt. Even plaatsen verwisselen wat best wel tricky was midden op het water, maar wel grappig. Na uitleg ging ik ook ff sjeesen en whoohoo roepen omdat het dus best gaaf is. Na half uurtje van verwisselen zijn we weer netjes terug gegaan naar de kust.
Rond een uurtje of 4 hadden we wel genoeg gehad van het zonnen en het strand. We hadden alemaal best wel alderjeekuse trek dus besloten we maar naar het centrum te gaan omdat bij het strand de tentjes niet veel soeps leken.
Met een Volkswagen busje zijn we weg gebracht en onderweg veel bootjes gezien en kranen die groote containers op scheppen plaatsten. Eenmaal in het centrum aan gekomen is het super mooi. Alemaal winkeltjes, moderne beelden en huisjes die in de bergen verwerkt zijn. De lucht was daar ook veel mooier en blauwer. Mischien omdat het wat later in de dag was. Na een rondje lopen zijn we neer geploft in een restaurantje en hebben we lekker vis gegeten. Tja als je aan zee zit moet je er van profiteren he!!
Na het eten nog even bij de haven gelopen, gezeten en lekker genoten. Het werd al een beetje donker dus we vonden het verstandig om maar een taxi te pakken naar het bus station. Het was een beetje een gedoe omdat je hier eigenlijk maar in een taxi mag met 4 man in totaal, en natuurlijk plus de chauffeur. Wij waren dus met z'n 5en. Hele dag moesten we elke keer 2 taxi's nemen maar ik had besloten dat dat zou veranderen. Haha taxi #1... "Buenas Tardes... we moeten naar het busstation, maar we zijn met 5!" "Ja senorita sorry ik kan jullie niet alemaal mee nemen, anders krijg ik boete van de politie. " "Oke, laat maar zitten" Taxi #1 rijd weg. Paar minutjes later hou ik weer een taxi aan. Taxi #2 zelfde verhaal... maar even later zecht hij stap in. Ik zeg wacht even, hij zecht ja stap dan in!! "Wacht even meneer, even kijken wie er met deze taxi gaat." Hij zo stap nou in.... "iedereen?" Siiiiii.... hahaha okay mooi, we mogen toch mee. 4 op de achter bank en 1 voor in met o.a. Natasja half uit het raam. Even later staan er wat polities bij de weg. Ik duik na beneden zodat het lijkt of er maar 4 in de taxi zitten. Onze chafeur helemaal lachen. Hij zo goed goed!! hahaha
We zijn netjes af gezet en vervolgens een bus terug genomen naar Colima waar we rond een uurtje of 9 aan kamen en weer gepresteerd om met z'n 5en naar huis te komen in 1 taxi.
Het was al gauw douchen en bedtijd, want Maandag is het weer Buenos Dias... vamos a trabajar!!!

Dat was weer het nieuwste nieuws vanuit Colima. Het is hier lekker weer, kan soms wel heel warm worden.
Tot volgende week iedereen, leuke berichtjes steeds van iedereen... vind het super dat iedereen mee leeft. Hasta pronto.

Beso de Annemiek



ENGLISH:

It is Tuesday, October 14th, 3:30 AM ... I wake up. There is something in my room flying around, I fall asleep again. But then it's back, on my face! Now what the heck is that? In the light of my alarm I see that it is a Cucaracha. It tried to fly again but with my pillow I hunt in to the ground. And then? With my sandal I killed it, and then kicked it out of my room. I'll deal with that later... Jah Annemiek why don't you just use your mosquito net? Well I have no problems with mosquitos in the night.

Hola de Mexico, another blog about las aventuras de la holandesa!!
Como estan todos?

This week was a busy one. Normally on Sunday I try to post a new blog, but that just had to be delayed a little. Okay I won't leave you waiting... here we go.

In addition to the normal jobs every week which are planned in the schedule I did the following;
On Monday, we had a meeting with all the volunteers for our 6 camp that Wouter wanted to organize for his school. We devided some games and tasks. I volunteered to help with the poster. We met up again later that week to discuss what games we would organize etc etc.
We also came up with a theme. The Olympic Games.
This upcomming thursday night around 8 pm it is all going to be in full swing. I'm mainly the photographer, so in my next story I will tell more about the whole thing.

Thursday we had game room #1 after learning activities the children could play. The boys wanted the bicycles, but there was also a pink scooter barbie colors which Luis wanted to drive. That scooter has no more steering wheel on it and you have to push it. One of the older boys of Maternal helped them, and it was really funny to watch. Rianne and I were totally laughing out but off because it made a funny noise. Every time they went very fast which
would make them tip over in sharp turns. Later in the afternoon it was time for the soap course! (Dutch thing. Plastic with a lot of soap, which is used to slip and slide on)
First, the Ninos (boys) They could no longer wait ... there was a line at the gate.
I have, of course, photos, and it was great fun. The Ninas (girls) also had had a lot of fun.
Maternal was cute to watch but some were a little afraid.

Friday the 17th I went shopping for Gonzalo. Raphaela went with me to help carry the stuff back home.
This is what I bought so far with the donated money from the states:

* Shoes
* New pants
* 2 large towels, 1 mid-size, and 1 washcloth
* Deodorant and Micky Mouse perfume
* Pampers
* 2x Baby Shampoo
* Baby oil / ointment
* Wet wipes
* Suavitel fabric softener
* Mouth Wash

In the afternoon when he had returned from school I visited with him. As soon as I walked in he started to smile ... 
After I unpacked everything in put the laces in his shoes we put them on laces in his shoes. They fit well! It was really nice to see that he was pleased with the stuff. For photos see my photo gallery. In Spanish classes we always talk about many things in Spanish. The culture here in Mexico, eating, shopping, The Netherlands, economy, customs, violence, music, and also sometimes about the children of the orphanage. Norma is also the English teacher here at the orphanage and she asked if I knew how Gonzalo ended up here. Apparently when he was born his mother couldn't accept that he was "normal" but, handicapped .... She left him behind. Okay yes ... horrible! But she has left him on the train rails. Too ridiculous for words. I do not understand how you can do something like that after 9 months. Of course it is not fun if your baby is not healthy but you have no right to do such a thing. But he is in good hands now!!
Gonzalo is 15 by the way and has lived at the orphanage all his life.
After the fun visit to Gonzalo  I decided to give Pinky a bath. Carlos and Maria helped me. Pinky is also sick by the way. He is always coughing and he has been given medication by the vet. Every time he coughs up white mucus. I believe he no longer eats much, hopefully he will soon feel better. Canela has passed already so it would be sad if he died too.
Friday evening Francis, Raphaela and I worked together on the 2 posters for the Olympic Games. They turned out great!

Saturday I could sleep in ... well it was my plan, but there was a bit too much noise here. Later in the day I called home. Good to talk with Mom and Dad, who were fixin' up the house in Hicksville, Ohio. In the afternoon a couple girls went to the zoo here in Colima. Seen monkeys, lions, fish, Mexican dogs, birds and snakes! There was a man with a thick snake around his neck. It weighed 11 kilo's. I decided to touch it.... yes pretty cool. I did not think I would ever touch a snake in my life... but ahuuuuum not at all in my neck!! Yes,I had a snake in my neck and hand!! See pictures in my gallery ;)

Sunday, October 19 I went to Manzanillo with; Ilena, Natasja, Mariska and Lin. At about 11 AM we took a bus. About a half hour later we arrived at the bus station and a taxi took us to the beach. It was a little cloudy and foggy. The water was really clean and we sat down under a parasol. Soon we cooled off in the sea. The beach of Manzanillo is in a sort of half circle. We were almost at the end of the bend. There was a Mexican man who asked if we wanted to go jet-skiing. We said No Gracias. Later there was another man who talked to Mariksa and told her that he also rented out a jet-skie for 30 minutes. 120 mile per hour it would go he told her. I was sunbathing on the beach and Mariska came to me to ask whether I wanted to go together. Uhmmm sure!
A few minutes later we were both on the jet ski. Mariska went fist since she had some experience. Once we took off with a super fast speed we yelled whooohoo it was so much fun!! We switched, and it was of course so much more fun to drive than sitting on the back.
Around an hour or 4 we had had enough of the sun and the beach. We all wanted to eat so we decided to go the the centrum, since the restaurants didn't seem very great at the beach.
With a Volkswagen van, we were driven to el centro. Once in the center I notice how nice it is. A lot of shops, houses and modern statues. The sky was much nicer and bluer. Maybe because it what later in the day. After walk, we sat down in a restaurant and ate delicious fish.
After eating we sat by the harbor to relax. It was getting dark so we decided to go home.
We arrived back in Colima around 9 pm.

That was again the latest news from Colima. Very nice weather here, although sometimes it can be very hot!!
Until next week everyone, thank you for all the sweet words, it is nice to read and see that people care. Hasta pronto amigos.

Beso de Annemiek
]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4131407#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4131407 Mon, 20 Oct 2008 20:40:00 UT http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4096137 NEDERLANDS:


Buenos dias a todo,
Weer een weekje verder en ook weer leuke dingen mee gemaakt.
Vorig weekend een lekker rustig weekendje gehad, maar helaas is de hond Canela overleden. Ze was al een paar dagen ziek, gewoon ouderdom denk ik. Pinky zou het nu zonder vriendin moeten doen.
Zondag was het ook even schrikken omdat 3 meisjes naar huis waren geweest en ze kwamen terug totaal zonder haar. Hun ouders hadden echt alles eraf geshoren. We denken vanwege de luizen. Ieder kind gaat hier meerdere keren onder de douche maar toch hebben sommige luizen en doordat ze ook naar school gaan kunnen ze het daar oplopen. Er word wel wat aan gedaan maar helemaal voorkomen lukt gewoon niet. Luizen gaan blijbaar ook in schoon haar zitten, maar om er zo mee om te gaan is wel overdreven. Dus nu lopen hier 3 zusjes rond met hoetjes op omdat ze zich best wel shamen. Is te begrijpen!!
Maandag was het weer vroeg op staan voor een nieuwe week. Kinderen in de morgen eerst weg gebracht naar school en even geholpen bij het ontbijt. Mijn groepje met Rianne en Rafeala hadden spelkamer 1, maar omdat het niet helemaal duidelijk was wat we precies moesten doen hadden we even uitleg met alle vrijwilligers. Ze hebben hier 2 spelkamers; Spelkamer #1 is voor de kleintjes en het is de bedoeling dat de vrijwilligers wat voor lezen, gaan puzzelen, en wat educatie geven aan de kinderen. Vervolgens mogen ze spelen met speelgoed. Spelkamer #2 is een beetje het zelfde idee maar die is voor de wat oudere kinderen. Het alfabet word geoefend, tellen, schrijven en lezen word ook aan gewerkt. Dinsdag hebben wij met z'n drietjes spelkamer 2 gedaan met wat meisjes, en het was heel leuk om ze te helpen. Rianne, Rafaela en ik hadden kleine "boekjes" gemaakt en de voorkant versierd zodat na een klasje/ activiteit ieder kind een sticker uit kan kiezen en in zijn/ haar boekje plakken. Het is dus een soort beloning.
Maandag hadden we de eerste klas spaans. Eenmaal aan gekomen ging het niet door omdat de lerares niet kon komen. Dus even wat dingen met Ferry door genomen die daar ook was over spaanse les.
Woensdag hadden we sport activiteiten met kinderen die niet in koor, engels, computer klas zaten. We kijken dan gewoon wie er niks te doen heeft en gaan we sporten met die gene. Het is wel fijn om dat heel vroeg in de morgen te doen omdat het dan nog lekker koel is. Wij hebben gebatmetoned met de kids. Sommige hadden de smaak meteen te pakken maar sommmige hadden een beetje moeite, ik zelf ook.. haha
Om half 9 de ninos en ninas naar de kinder gebracht. Het is altijd makelijk om met meerdere te gaan omdat er vaak wel zo'n 8-11 kids gaan. Voor de veiligheid en begeleiding is dat dus altijd handig.
Weer terug op het tehuis even eten en na het ontbijt hadden we afwas dienst. Om 4 uur was het weer tijd voor spaanse les. Dit keer zat Norma netjes op ons te wachten, en we zijn begonnen met ons groepje van 3 om de spaanse gramatika onder de knie te krijgen. Ik zit in een gevorderd groepje dus we zijn met verleden, heden en toekomstige tijd bezig. Best wel pittig, maar wel heel handig om te weten. Norma is een leuke lerares, en ze praat aleen spaans tegen ons dus heel leerzaam.
Donderdag hadden we Spelkamer #1, dus met wat kleintjes gepuzeld en gespeeld. Donderdag mochten de kinderen ook weer zwemmen. Om de beurt gaan er 3 groepjes, en de vrijwilligers mogen mee zwemmen. Ik ben lekker aan de kant gebleven om foto's te maken. Het is altijd wel op letten omdat wat kleintjes van Maternal niet kunnen zwemmen. Je zou denken dat ze dat weten maar ze springen er in en dat rializeren ze het pas.
Vrijdag was het weer een dagje met de daagelijkse dingen en Ferry vroeg of ik fotos wou gaan maken in de bobliotheek. Er zijn wat mensen in Amerika die geld hadden gedoneerd voor een nieuwe bieb. Er zijn nieuwe boeken, schappen, computers, tafels en stoelen mee aan geschaft. Het is natuurlijk leuk om die mensen het resultaat te laten zien, dus ik heb met mijn Nikon D-70s even wat foto's gemaakt.
Met de middag hadden Natasja, Ilena en Mariska een activiteit georganizeerd. De kinderen moesten in 2 reitjes gaan staan en met een rietje moesten ze water van de ene emmer naar de andere emmer brengen. Ondertussen met hun handen heen en weer waperen zoals een kip zeg maar. Was heel grappig. Als je hier iets met water doet eindigd het al gauw met een water gevecht dus het was weer raak. Ik was aan het basketballen met Pepe en Carlos dus ik werd gelukkig niet nat. Later werd dat een ander verhaal want toen gingen ze waterballonen gooien.
Ik zit hier nu al weer bijna 3 weken en dat voelt helemaal niet zo, dus dat is een goed teken.
Mexico is een land van veel muziek, aardige mensen, en veel pasie. Je kunt het zien, voelen en begrijpen. Dit weekend bijvoorbeeld hadden we het concert van de kinderen in Teatro Hidalgo dat zich in het centrum bevind. Toen we de taxi uit stapten hadden we door hoe mooi het teater is. Eenmaal binnen gekomen is het nog mooier.. rood, wit en goud zijn de kleuren dus heel chique. Na een tijdje van wachten en introductie van het concert  ging het gordijn naar boven. Na een optreden van een locale school was het tijd voor het koor van Casa San Jose. Mario de leraar en begeleider van het 16 man koor had nog even een opening praatje. Het gordijn ging opnieuw weer omhoog en daar stonden ze heel mooi in rood en wit soort van jurk/ pak. Eerst waren het klasieke liedjes en vervolgens met een orkest samen. De reden voor dit concert was dat het koor 5 jaar bestond. Er waren veel mensen in het teater om de kinderen aan te moedigen. Het zijn niet eens je eigen kinderen maar het is toch super mooi om te zien. Echt een trots gevoel krijg je om ze zo te zien zingen. Aan het eind hadden ze een hele niewe style. Iedereen had traditionele mexicaanse klederdracht aan en samen met een mariachi band gingen ze weer zingen. De liedjes waren vrolijker en heel leuk om te horen. Alle vrijwilligers zongen een beetje mee omdat we die liedjes ook op het tehuis hebben gehoord meerder malen. Ze hadden ook nep pistolen dus het was lachen als ze er mee "schooten"
Het was echt een geslaagd concert!!
Na het optreden zijn we met alle vrijwilligers even op een terasje gaan zitten. Ook waren er 2 leraren bij vanuit Nederland. Het was een hele groep, maar lekker gezellig gepraat, gedronken en gegeten.
Deze week heb ik ook even na gedacht over donaties. Ik heb toch wel aardig wat dollars bij elkaar gezameld in Ohio en ik mag zelf kiezen wat er met het geld gaat gebeuren. Vroeger was het weeshuis vrij saai. Kinderen lagen een beetje rond te hangen op het tehuis omdat er niet veel te doen was. Daar is heel veel verandering in gekomen door dat vrijwilligers activiteiten organizeerden en projecten hier op het tehuis hebben gedaan. Projecten zoals schilderen, klusjes, bedden en andere benodigd heden aan shaffen. De kinderen hebben het zeker niet slecht hier. Ze hebben een zwembad en zelfs een bioscoop die zelfs normale kinderen helemaal niet hebben. Het is echt mooi te zien dat het tehuis zoveel verder is gekomen, vergeleken met de verhalen van hoe het eerst was.
Ik vind het fijn om ieder kind in het tehuis te helpen, maar mijn gevoel en diepe respect gaat naar een persoon. Iemand die je niet zo veel ziet, een speciaal iemand die heel mooi kan lachen. Wie heb ik het over? Gonzalo. Gonzalo is gehandikept, en zit in een rolstoel. Zijn rolstoel is al vrij oud, en door zijn houding zakt hij steeds iets verder weg. Het Universiteit van Colima is bezig om een betere stoel voor hem te kopen, dus het heeft niet veel zin om het geld daar voor te gaan gewbruiken. Gonzalo gaat door de week naar een speciale school, maar verder woont hij hier op het tehuis. Er zijn 2 vrouwen die voor hem zorgen. Ik ben naar die vrouwen toe gegaan en heb ze gevraagd wat hij nodig heeft. Kleren heeft hij wel, maar hij heeft nieuwe broeken nodig, speciale shampoo omdat hij zijn ogen niet dicht doet met het wassen, handdoeken, nieuwe schoenen omdat die andere veelste klein worden, slabertjes, deodorant zodat hij lekker fris ruikt, pijama, en nog wat andere dingen die ze voor mij op hebben geschreven. Het geld is dan nog niet op, dus ik moet dan nog even zien waar de rest voor gebruikt kan worden, maar ik zit hier nog tot Februarie.. dus tijd genoeg. Ik vond het wel belangerijk om Gonzalo te helpen omdat die andere kinderen zo veel kunnen en mogen vergeleken met hem. Ik denk/ hoop deze week spullen voor hem te kopen. Ik heb er ook aan gedacht op wat biggen/ varkens de kopen. Ze hebben hier op zich wel plaats achter bij de tuin. Er zijn hier best wel veel etens resten over in de keuken dus dan kunnen we ze mooi vet voeren en vervolgens slachten. Het is een idee en ik moet het er met Lupida eens over hebben. Mischien word het wat...
Morgen, Maandag 13 Oktober gaan we met alle vrijwiligers vergaderen. We gaan met z'n allen een 6 kamp organizeren voor alle kinderen. Er moet dus nog het een en ander georganizeerd worden.
Dat is het wel weer zo'n beetje. Ik probeer zo veel mogelijk te herinneren.. maar eigenlijk gebeuren er zo veel dingen in 1 week het is soms best moeilijk om overal over te typen. Het is wel apart want hier is het lekker warm met af en toe een regen buitje.
Van de mailtjes en berichtjes van iedereen merk ik toch dat ik de herfst en half winter niet mee zou maken dit jaar. Niet dat dat erg is.... ;)
Hopelijk gaat het verder goed met iedereen, en als er vragen zijn mogen jullie het altijd vragen. Ik ga nog even een poging doen om dit online te zetten en dan lekker slapen om morgen weer fris en fruitig aan wezig te zijn.

Veel liefs vanuit Colima, Mexico

Annemiek

p.s. kijk even bij videos en foto gallery!! :)



ENGLISH:

Buenos dias a todo,
Another week of fun stuff.
Last weekend a nice quiet weekend, but unfortunately the dog Canela died. She was already a few days sick, just old of age I guess. Pinky would now have to do without a girlfriend.
Sunday was also surprising because 3 girls got to go home, and when they came back they had no hair. Their parents had shaved everything off. We think because of the lice. Every child here showers several times a day but still some have lice because they go to school. The workers at the orphanage try to prevent it as much as possible but it's impossible. So now we have 3 sisters walking around with hats, because they are ashamed. Which I can totally understand!!
Monday was again another work week. We first brought the children to school and when we returned we helped with breakfast. My group with Rianne and Rafeala had game room #1, but because it was not clear what exactly we had to do there we had an explanation with all the volunteers. They have 2 game rooms; Game Room # 1 is for the little kids and it is required that the volunteers read, make puzzles, and do some pre-ed with the children. Then they get to play with toys. Game Room # 2 is a bit of the same idea but for older children. The alphabet is practiced, we count, read and write. Tuesday we had this game room, and it was very nice to help them. Rianne, Rafaela and I had small "books" and decorated the front so that after a class/activity each child had a few stickers to choose from and could place in his/ her book. It is therefore a kind of reward.
Monday we had the first Spanish class. Our teacher couldn't make it sadly.
Wednesday we had sports activities with children who are not in choir, English, computer class etc. We look for kids who had nothing to do and we organize some sports. It is nice to do that very early in the morning because it is still cool. We played batmeton with the kids. Some were really good at it, and some not really... like myself.. haha
At 8:30 am we were on our way to kinder. It is always easier to go with a whole group since there are usually about 8-11 kids. For the safety and guidance that is always useful.
After breakfast and dinner, we had dishes. At 4 pm it was time for Spanish class. This time our teacher, Norma was there. I am in  an advanced group of 3 people so we studying past, present and future tenses. Pretty tough sometimes, but very useful to know. Norma is a wonderful teacher, and she speaks Spanish dusring the class which is great practice!!
Thursday, we had Game Room # 1, so we puzzled and played. Thursday the children were allowed to swim again. There were 3 groups, and volunteers are allowed to swim. I remained on the sidelines to take pictures. It is always important to play close attention because some lillte ones from Maternal can not swim. You would think that they know but they jump in and they then realize oops..
Friday was another day of every day tasks. Ferry asked if I wanted to make pictures in the library. There are some people in America who had donated money for a new library. There are new books, shelves, computers, tables and chairs etc. They were curious at the result, so I took some fotos with my Nikon D-70s.
In the afternoon Natasja, Ilena and Mariska organized an activity. The children had to go in 2 rows and with a straw they had to transfer water from one bucket to another bucket. Meanwhile, with their hands going back and forth like a chicken. It was very funny. Of course it had to end with a water fight. I was playing basketball with Pepe and Carlos so I was happy not to get wet. Later that was a different story because they were throwing water balloons.
I just realize I've been here for almost 3 weeks already.
Mexico is a country of great music, nice people, and much passion. You can see, feel and understand. This weekend, for example, we had the concert of the children in Teatro Hidalgo which is located in the center. When we stepped out of the taxi we realized how beautiful the theatre is. Once inside, it is even more beautiful .. red, white and gold colors are very chiq. After a while of waiting and introduction of the concert up went the curtain. After a performance of a local school it was time for the choir of Casa San Jose. Mario, teacher and supervisor of the 16 male/ female choir had a opening chat. The curtain went up again and there they were. Classic songs were sung  first and then with an orchestra together. The reason for this concert was that the choir exists for 5 years. There were many people in the Theater to encourage the children. They are not even your own children but it was super nice to see. Really a proud feeling to see them sing. At the end they had a whole new style. Everyone had traditional Mexican costumes, and together with a mariachi band they started singing again. The songs were happier and very nice to hear. All volunteers sang along because we also have heard those songs at the orphanage for several times. They also had fake guns so it was fun when they would "shoot" with them.
It was really a successful concert!
After the concert we sat down on a terrace with all the volunteers. Also, there were 2 teachers from the Netherlands. It was a whole group, but good fun talking, eating and drinking.
This week I also thought about donations. I have quite some dollars from Ohio and I can choose what to do with the money. Previously, it was boring at the orphanage. Children were hanging around not doing anything because there was not much to do. There is a lot of change now because of activities that volunteers organize and maintenace projects.
Projects such as painting, renovation, beds and other special needs. The children certainly don't have it bad here. They have a swimming pool and even a cinema which even normal children do not have. It's really nice to see that the orphanage has grown, compared with the stories of how it was.
I think it is nice to help every child, but my feeling and deep respect goes to one person. Someone that I don't see much, a very nice person who has a priceless laugh. Who am I talking about? Gonzalo. Gonzalo is handikept, and is in a wheelchair. His wheelchair is quite old, and his posture is suffering from it. The University of Colima is working on getting him a better chair, so it does not make much sense to use the money for that. Gonzalo goes to a special school during the week, but he lives here at the orphanage. There are 2 women who care for him. I went to those women and asked them what Gonzalo needs. He has clothes, but he needs new trousers, special shampoo because he does not close his eyes in the shower, towels, new shoes because his are too small, deodorant so he smells nice and fresh, pijamas, and some other things they have written down for me. I will have money left I am sure, so I must see where the rest can be used, but I am here until February.. enough time to figure it out. I found it important to help Gonzalo because so many other children have things he doesn't have/ can enjoy. I think/ hope this week to buy stuff for him. I've also thought about buying some pigs. There is always left over food, so we could feed them and then slaughter them for food. It is an idea and I still have to talk to Lupida about it.
Tomorrow Monday, October 13 we have a meeting with all volunteers. We are going to organize a 6-camp for all children. It is a dutch thing with a lot of activities and games. Enough to organize!!
That is all for now. I try to remember as much as possible.. but a lot of things happen in one week. The weather here is nice and warm with occasional rain.
From the e-mails and messages from everyone, I understand that I am going to miss fall and winter this year. Not that it's awful .... ;)
Hopefully it's going great with everyone, and if there are any questions you can always ask. I am going to post this and hit the hay!!

Much love from Colima, Mexico

Annemiek

p.s. check videos and foto gallery!! ;)
]]> http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4096137#topBox http://annemiekinmexico.webs.com/theonlineblog.htm?blogentryid=4096137 Mon, 13 Oct 2008 00:26:00 UT